ความหมายของ “สัตว์” กับ “ทารุณกรรม”

 

พระราชบัญญัติป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๗ มาตรา ๓ ให้คำนิยม ของ “สัตว์” และ “การทารุณกรรม” ไว้ดังนี้

สัตว์    หมายความว่า สัตว์ที่โดยปกติเลี้ยงไว้เพื่อเป็นสัตว์บ้าน สัตว์เลี้ยงเพื่อใช้งาน สัตว์เลี้ยงเพื่อใช้เป็นพาหนะ สัตว์เลี้ยงเพื่อใช้เป็นเพื่อน สัตว์เลี้ยงเพื่อใช้เป็นอาหาร สัตว์เลี้ยงเพื่อใช้ในการแสดง หรือสัตว์เลี้ยงเพื่อใช้ในการอื่นใด ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีเจ้าของหรือไม่ก็ตาม และให้หมายความรวมถึงสัตว์ที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด 

การทารุณกรรม         หมายความว่า การกระทำหรืองดเว้นการกระทำใดๆที่ทำให้สัตว์ได้รับความทุกข์ทรมานไม่ว่าทางร่างกายหรือจิตใจ ได้รับความเจ็บปวด ความเจ็บป่วย ทุพพลภาพ หรืออาจมีผลทำให้สัตว์นั้นตาย และให้หมายความรวมถึงการใช้สัตว์พิการ สัตว์เจ็บป่วย สัตว์ชราหรือสัตว์ที่กำลังตั้งท้องเพื่อแสวงหาประโยชน์ ใช้สัตว์ประกอบกามกิจ ใช้สัตว์ทำงานจนเกินสมควรหรือใช้ให้ทำงานอันไม่สมควรเพราะเหตุที่สัตว์นั้นเจ็บป่วย ชรา หรืออ่อนอายุ

 

คำอธิบาย

กฎหมายใหม่เกี่ยวข้องกับสิทธิสัตว์ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ไทยมีความชัดเจนในการปกป้องสิทธิสัตว์ขั้นพื้นฐานมิให้ถูกทำทารุณกรรมและกำหนดบทลงโทษไว้ด้วยเพื่อดูแลสัตว์เลี้ยงได้บังคับใช้แล้ว ทั้งนี้ มีการกำหนดความหมายของคำว่า “สัตว์” ตามก.ม.นี้ให้ชัดเจนว่า สัตว์ประเภทใดที่อยู่ใต้กฎหมายฉบับนี้โดยใช้วัตถุประสงค์เป็นมาตรวัด เช่น เลี้ยงไว้เพื่อเป็นเพื่อน เป็นพาหนะ ใช้ในการแสดง ใช้เป็นอาหาร เป็นต้น ตัวอย่างเช่น เราเลี้ยงกิ้งก่า เลี้ยงลิง เลี้ยงหมา แมว หมู งู หากทำเพื่อวัตถุประสงค์ใดในกฎหมาย สัตว์นั้นจะอยู่ในความคุ้มครองของกฎหมายฉบับนี้

               นอกจากนี้ ยังกำหนดความหมายของ “การทำทารุณกรรม” ให้ชัดเจนว่า มีอะไรที่ถือว่า เป็นทารุณกรรมต่อสัตว์ ซึ่งผู้กระทำจะต้องรับโทษด้วย ถ้ามีพฤติกรรมตามที่กฎหมายเขียนไว้ เช่น ไม่ให้ข้าวกินจนสัตว์เจ็บป่วย ผอมโซ หรือ การเลี้ยงให้ดุร้ายเกินสมควรโดยเจตนาให้ต่อสู้ในสนามสู้ การทุบตีทำร้าย กักขังเกินสมควรเพื่อบีบคั้นจิตใจของสัตว์ การล่อให้ดื่มเหล้าหรือยาเสพติดจนส่งผลให้สุขภาพเสียหาย เอาสัตว์พิการมาขอทาน และอื่นๆที่ผิดธรรมชาติซึ่งมนุษย์พึงกระทำหรือสัตว์ตามธรรมชาติไม่ทำกัน อาจถูกตีความหมายเป็นการทำทารุณกรรมได้ เราต้องไม่ลืมว่ากฎหมายคุ้มครองร่างกายและจิตใจของสัตว์

               กฎหมายฉบับนี้ต้องการสร้างมาตรฐานขั้นพื้นฐานในความรับผิดชอบต่อชีวิตสัตว์ที่คนไทยพึงมีให้มันบนหลักเมตตาธรรม เมื่อเลี้ยงสัตว์ก็ต้องมีความรับผิดชอบและประเมินเบื้องต้นก่อนว่า มีความสามารถจะเลี้ยงสัตว์หรือไม่ ก่อนจะเกิดการกระทำความผิดและรับโทษอาญาในภายหลัง 

“โปรดเลี้ยงสัตว์ด้วยหลักเมตตาธรรม         เลี้ยงสัตว์บนความรับผิดชอบเยี่ยงผู้เจริญจิตพึงมี”

 

******************

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s