ใต้เงาบาป 16.1

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป 16.1
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 

ปรานต์ อัครชัย กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ในห้องทำงานของบริษัท เค พี เอ คอนเทนเนอร์ สีหน้าเคร่งขรึม  พลางเหลือบตามองนาฬิกาตั้งโต๊ะซึ่งบอกเวลาสามทุ่มตรง  จึงละสายตาจากเอกสารเบื้องหน้า

นายวัฒน์หมกเม็ดไว้มากจริง ! “   เขาพึมพำ  พลางหลับตาพัก

พลันเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  เขาจึงเอื้อมไปรับสาย  แล้วกรอกเสียงว่า   ปรานต์ พูดครับ

ฉันมีเรื่องจะบอกค่ะ ปรานต์

กัญญารึ ? “   เขารู้สึกแปลกใจที่หญิงสาวโทรศัพท์มาหาเขาในเวลาเช่นนี้

เรื่องอะไรครับ ? “

ฉันไปรับบัญชีของบอส คลับ ตามที่คุณขอร้อง  แต่ฉันพบผู้หญิงคนนั้นที่นั่นด้วยค่ะ

ปรานต์มีสีหน้าและแววตาเครียดจัด   เมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากปากของกัญญาหลังจากวางสายแล้ว  จึงรีบผลุนผลันออกไปจากห้องทำงาน

 

เวลาเดียวกันนั้นภายในห้องส่วนตัวของคาราโอเกะหรูหราแห่งหนึ่ง  ผู้จัดการของบริษัท เค พี เอ คอนเทนเนอร์ กำลังนั่งสนทนากับสาวใหญ่วัยห้าสิบปีซึ่งยังคงมีเค้าความงามในอดีตอย่างมาก  ผิวคล้ำเนียน  มาดสุขุม  เยือกเย็น  โดยมีชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเรียวยาว  ดวงตาคมซึ่งนั่งอยู่เคียงข้าง  เสียงเพลงดังคลอเบาๆระหว่างการสนทนาของคนทั้งสามทำให้บรรยากาศไม่เคร่งเครียดนัก

คุณน่าจะพอใจกับค่านายหน้าที่ฉันเสนอให้นะคะ

วัฒน์เหยียดยิ้ม  แววตาเป็นประกาย   ตัวเลขสูงดี  แต่ผมต้องเสี่ยงลำบากเพื่อหาหุ้นมาขายให้พวกคุณ  จึงรู้สึกว่ายังไม่คุ้มและไม่เป็นดั่งใจของผมนัก

นางพัชนีเลิกคิ้วนิดหนึ่ง   คุณมีความหวังอะไรรึ ? “

ผู้จัดการร่างท้วมหัวเราะในลำคอ  พลัชกล่าวดักคออย่างเท่าทันว่า   คุณคงอยากได้อำนาจในบริษัทนั้นสินะ

ใช่ ! “   วัฒน์ตอบรับโดยดี  ดวงตาเป็นประกายมาดมั่น

นางพัชนีมองสบนัยน์ตากับลูกเลี้ยง  พลางหันมากล่าวกับผู้จัดการร่างท้วมว่า

นอกจากค่านายหน้าที่คุณจะได้รับแล้ว  ฉันยังยกตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ให้คุณ  โดยจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

ผมต้องการอำนาจในการตัดสินใจสำหรับหุ้นในมือของคุณด้วย

คุณไม่รู้สึกว่าขอมากเกินไปหรือ ? “   พลัชกล่าวเสียงขุ่น  แววตาไม่พอใจนัก

วัฒน์ยักไหล่แบบไม่ยี่หระ   คุณมีสิทธิ์เลือกใช้งานคนอื่นก็ได้นี่นา

ไม่นึกว่านายขัมน์จะเลี้ยงงูพิษที่ร้ายกาจไว้นานเพียงนี้นะ    นางพัชนีพูดหยันรู้สึกสะใจกับสภาพเลวร้ายของขัมน์ อัครชัยที่จะเกิดขึ้นโดยฝีมือลูกน้องคนสนิท

ฉันตกลงตามข้อเสนอของคุณ ! “

พลัชมองตะลึงกับคำพูดของมารดา  เมื่อเห็นดวงตาคมกร้าวของหล่อนมองปราม  เขาจำใจสงบเงียบ

คุณจะได้รับหุ้นของ เค  พี เอ โฮลดิ้งในไม่ช้านี้    วัฒน์พูดรับรองด้วยความมั่นใจ

 

เมื่อนางพัชนี ธนวัตร ก้าวเข้ามานั่งที่เบาะหลัง  โดยมีพลัชนั่งเคียงข้างในรถคันยาวสีดำ คนขับจึงเคลื่อนรถออกจากคาราโอเกะหรูหรานั้นอย่างช้าๆ

ทำไมแม่ถึงยอมรับปากเขาง่ายนักครับ ? “

นางพัชนีแย้มริมฝีปากบางออก  ดวงตาเปล่งประกายหยัน   แม่ไม่ได้บอกนี่นาว่าจะให้เขาใช้อำนาจในหุ้นของเรานานเท่าใด

พลัชรู้สึกโล่งใจขึ้นบ้าง  ผมนึกว่า…… “

แม่ไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบเราหรอก    นางพัชนีกล่าวแทรกขึ้นอย่างรู้ใจ   ไอ้วัฒน์คิดว่าฉลาดนัก  สักวันแม่จะสั่งสอนมันให้กลายเป็นงูตายซากทีเดียว

สีหน้ามาดมั่นแฝงความเยือกเย็นดุดันของผู้เป็นมารดา  ทำให้เขารู้สึกสะใจยามนึกถึงท่าทางยะโสของวัฒน์ผู้จัดการบริษัท เค พี เอ คอนเทนเนอร์ เมื่อครู่นี้

 

ภายในห้องนอนของนางนวลพรรณ ธมนันท์ ผู้เป็นลูกชายกำลังเล่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดกะทันหันในโรงแรม ที อาร์ พาวิลเลี่ยนให้มารดาฟังอย่างละเอียด

ผมรู้สึกไม่ดีนักที่พวกนั้นกว้านซื้อจากหุ้นส่วนคนอื่นของเรา

นางนวลพรรณยิ้มเย็น   มันเป็นธุรกิจนี่นา  นิธิศ

ผมพยายามแก้ปัญหาของโรงแรมเต็มที่  จึงไม่ได้คิดป้องกันในเรื่องนี้เลย

ลูกคิดอย่างไรกับการกระทำของคนพวกนี้ ? “

นิธิศนิ่งคิดครู่หนึ่ง  พลางตอบอย่างมั่นใจว่า   คุณพัชนีกับลูกชายกำลังยึดอำนาจของพวกเรา

ยึดโรงแรมเชียวรึ ! “

ตอนนี้พวกเขามีหุ้นในมือสิบเปอร์เซนต์    เขาบอกอย่างกังวล   หากมีใครขายเพิ่ม  หรือเทคะแนนในเวลาประชุม  ผมมีสิทธิ์หลุดจากเก้าอี้ได้โดยไม่รู้ตัวเลยครับ

ดวงตาของนางนวลพรรณเปล่งประกายบางอย่าง  ยามมองชื่อและนามสกุลของหุ้นส่วนใหม่ทั้งสองคนในแฟ้มที่ลูกชายนำมาให้อ่าน

ธนวัตร !? “

นิธิศมีท่าทางเหนื่อยหน่ายกับปัญหาที่เกิดขึ้นมาก  ขณะที่ผู้เป็นมารดามองอย่างเห็นใจ

ลูกทำงานให้ดีที่สุดก็พอแล้ว  สิ่งใดจะเกิดก็ปล่อยไปเถอะ

ผมทำใจไม่ได้  หากต้องมาสูญสิ้นในมือของผม  เพราะพ่อกับแม่สร้างโรงแรมด้วยความยากลำบาก 

นางนวลพรรณยิ้มเย็น  ดวงตาเป็นประกายรักและเมตตายิ่ง

เกิดเป็นคนถ้ารู้จักยกขึ้น  ก็ต้องวางสิ่งนั้นได้    ผู้เป็นมารดากล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบ   ลูกต้องไม่ยึดติดกับวัตถุ   หากลูกทำใจได้  เมื่อมีวันสูญเสียสิ่งที่ลูกรัก  จิตใจของลูกจักสงบนะจ๊ะ

แม่ครับ ! “   นิธิศโอบกอดร่างมารดาด้วยความโหยหา  ยามมีปัญหานางนวลพรรณจะเป็นผู้ให้กำลังใจและให้ข้อเสนอแนะแก่เขาเสมอ  ซึ่งมักทำให้เขาเดินผ่านพ้นปัญหาไปได้ด้วยจิตใจปลอดโปร่ง  แต่ดูเหมือนเขาจะสัมผัสกับปัญหาครั้งนี้ว่าหนักเหลือเกิน

ทั้งสองนั่งเงียบสักครู่  นางนวลพรรณกล่าวกับลูกชายว่า  ลูกต้องรับมือกับปัญหาอย่างใจเย็น  คอยดูว่าพวกนั้นกำลังคิดทำอะไร  จากนั้นค่อยแก้ไข  มันก็ยังไม่สายเลยนะ

ผมจะจำไว้ครับ

ผู้เป็นมารดาลูบใบหน้าของลูกชายเป็นเชิงปลอบโยน    แม่เชื่อมั่นในตัวลูกเสมอ ! “

ริมฝีปากของนิธิศแย้มออกเล็กน้อย  ความเข้มแข็งได้กลับคืนมาสู่ตัวเขาอีกครั้ง

ผมจักรักษาโรงแรมไว้ให้นานที่สุดอย่างเต็มความสามารถครับ แม่

นางนวลพรรณพยักหน้าช้าๆ ก่อนที่ลูกชายจะเดินออกไป  จึงถามขึ้นว่า

ตรีกลับบ้านหรือยัง ? “

ยังครับ

เจ้าของห้องเหลือบตามองนาฬิกาตั้งโต๊ะซึ่งบอกเวลาสามทุ่มกว่า  พลางบอกกับลูกชายว่า

การประชุมคณะกรรมการบริหารคราวหน้า  แม่อยากไปนั่งฟัง  จะมีปัญหาไหม? “

แม่จะ…… “

นางนวลพรรณอมยิ้ม  แววตามาดหมายบางอย่าง  แม่อยากเห็นหุ้นส่วนคนใหม่สักครั้ง ! “

ผมจะแจ้งให้แม่ทราบเองครับ

เมื่อนิธิศเดินออกไปจากห้องนั้น  นางนวลพรรณเอื้อมไปหยิบอัลบั้มภาพในลิ้นชักชั้นล่างของโต๊ะหัวเตียง

หวังว่าแม่จะคาดผิดนะ  สารัช    เจ้าของห้องมองภาพถ่ายของลูกเขยกับนางนันทา ผู้เป็นลูกสาวซึ่งตายจากไปนานแล้วด้วยความหนักใจลึกๆ

บัดนี้ปัญหาในอดีตของสารัช พิตรพิบูลกำลังจะหวนกลับมากระทบกับครอบครัวธมนันท์แล้วรึ  นางนวลพรรณนึกหวาดหวั่นในใจยิ่งนัก

 

เดอะบอส คลับ เป็นสถานเริงรมย์ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่สาวสังคมชั้นสูง  เนื่องจากได้รวบรวมบรรดาชายหนุ่มที่หล่อเหลามากมายซึ่งพร้อมต้อนรับเอาใจสาวทุกวัยซึ่งกำลังเปล่าเปลี่ยวใจ  บรรยากาศของสถานที่ค่อนข้างมืดสลัว  มีเสียงเพลงดังพอสมควร  บนเวทีกำลังมีนักแสดงหนุ่มสองคนโชว์ลวดลายการเต้นที่นุ่มนวลแฝงการเร้าใจในทีประกอบเสียงเพลงอย่างสนุกสนาน  มันตรินีนั่งเฝ้ามองการแสดงด้วยความตื่นตา  โดยไม่สนใจกับการซักถามข้อมูลของชนิตว์เพื่อนนักข่าวกับหนุ่มหล่อคนหนึ่งซึ่งหล่อนเรียกมานั่งคุยด้วยราคาสูงพอควร  บริกรหนุ่มคนหนึ่งเดินมากระซิบบางอย่างกับมันตรินี  คิ้วโค้งบางของหญิงสาวขมวดเล็กน้อย  แล้วลุกเดินตามฝ่ายนั้นไปโดยดี

มันตรินีชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวร่างบาง  ใบหน้างามหวานเศร้าเดินออกมาจากห้องทำงานด้านในของคลับนั้น  หล่อนจำได้แม่นว่าเคยพบผู้หญิงคนนี้ในโรงแรมม่านรูดพร้อมกับปรานต์ อัครชัย เมื่อหลายเดือนก่อน

คุณคือ……. “

กัญญายิ้มเล็กน้อย  แววตาเป็นมิตร  พลางเปิดประตูให้หญิงสาว   มีคนรอพบคุณอยู่ค่ะ

ทำไมคุณกัญญาจึงมาที่นี่คะ ? “   มันตรินีมีทีท่าสงสัย

หารายได้เสริมไงคะ

มันตรินีนิ่งอึ้งไป  กัญญาหัวเราะเบาๆ  ฉันไม่ได้ทำงานแบบนั้นแล้ว  คุณปรานต์จึงให้มาเก็บบัญชีที่นี่  เพื่อเป็นรายได้เสริมค่ะ

กัญญากล่าวจบ  แล้วเดินจากไปทันที  บริกรหนุ่มจึงเดินนำหญิงสาวเข้าไปในห้องซึ่งกัญญาเพิ่งเดินออกมา 

 

ภายในห้องทำงานที่ไม่ใหญ่โตนักเปิดแอร์เย็นฉ่ำ  บริกรหนุ่มกล่าวอำลากับผู้ที่ยืนหันหลังให้  แล้วเดินออกไปอย่างเงียบๆ

ทำไมต้องให้ฉันมาที่นี่คะ ? “

ชายหนุ่มหันมาเผชิญหน้ากับมันตรินี  เจ้าของใบหน้าเรียวยาว  จมูกโด่งคมสัน  นัยน์ตาคมเข้มส่องประกายไม่พอใจชัดเจน  ยืนตัวตรง  สีหน้าบึ้งตึง

คุณปรานต์ ! “

ผมไม่นึกว่าคุณจะมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้นะ  คุณตรี

มันตรินีรู้สึกแปลกใจที่พบชายหนุ่มที่นี่  พลางทรุดนั่งบนเก้าอี้ในท่าทางผ่อนคลาย

ป้ายหน้าห้องบอกว่าเป็นห้องผู้จัดการ  แสดงว่าคุณเป็นเจ้าของที่นี่สินะ

ผมถามคุณอยู่นะ    เขาเริ่มมีอารมณ์โกรธบ้าง

หญิงสาวมองอีกฝ่ายอย่างชั่งใจ  พลางตอบเสียงไม่จริงจังนักว่า   คลับนี้เปิดให้คนมาเที่ยวหาความสำราญ  ไม่เห็นแปลกที่ฉันจะมาเลย

คุณตรี ! “

มันตรินีลอบขบขันในใจเมื่อเห็นสีหน้าและดวงตาที่บ่งบอกความไม่พอใจกับคำตอบของหล่อน  ทำไมหล่อนจะไม่รับรู้ความหวังดีของเขา

ผมไม่อยากเห็นคุณในคลับนี้อีก    เขากล่าวย้ำเสียง  แววตาดุ

คุณก็เสียลูกค้าไปหนึ่งคนสิ

ปรานต์จ้องอีกฝ่ายเขม็ง   การขาดลูกค้าคนหนึ่ง  ไม่ได้ทำให้ล่มจมเลย

ฉันไปเที่ยวที่อื่นก็ได้    หล่อนตั้งใจพูดยั่วชายหนุ่มด้วยความสนุก

ปรานต์นิ่งอึ้งไป  พยายามระงับอารมณ์โกรธที่พลุ่งพล่านในหัวใจเต็มที่

คุณเรียนมาก็สูง  น่าจะแยกแยะออกว่าสถานที่ไหนสมควรเข้าไปหรือไม่

เขาบอกเสียงเย็นลง  ผมหวังว่าคุณจะคิดได้นะ คุณตรี

ไม่ต้องมาสอนฉัน ! “

ปรานต์อึ้งไปเมื่อสบนัยน์ตาแข็งกร้าวของหญิงสาว

คุณเที่ยวสอนให้ฉันทำในสิ่งที่คุณบอกว่าดีและเหมาะสม  แล้วคุณล่ะ? “

หล่อนกล่าวเน้นเสียงหนัก  เป็นเจ้าของคลับที่เป็นทางระบายอารมณ์ของผู้หญิงอารมณ์เปลี่ยว  นี่คือการทำดีรึ  คุณปรานต์

ผมไม่เคยบอกว่าเป็นคนดีนะ    เขาพูดโต้อย่างเหลืออด

ฉันไม่ได้อยากเป็นคนดีของคุณหรือใคร  แต่ต้องการเพียงทำสิ่งที่อยากทำเท่านั้นค่ะ

คุณเนี่ยช่างดื้อรั้นเหลือเกิน ! “   เขายืนส่ายศีรษะไปมาอย่างระอา

หญิงสาวลุกขึ้น  พลางยักไหล่   ฉันคือมันตรินี ธมนันท์ ซึ่งถูกเลี้ยงดูให้ยืนหยัดอยู่ด้วยตัวเอง  ไม่ใช่สมบัติที่น่าชื่นชมของใคร

มันตรินีกล่าวจบ  จึงเดินตรงไปที่ประตูด้วยท่าทางมั่นใจ

คุณตรี ! “

หญิงสาวชะงักเท้าไว้ที่ประตูนั่นเอง  พลางหันมามองปรานต์เป็นเชิงถาม

คุณคงไม่ลืมนัดในวันพรุ่งนี้นะ

ฉันไม่ลืมแน่ ! “

ปรานต์กล่าวเน้นเสียงอีกว่า  ผมหวังว่าคุณจะไปตามนัด  เพราะหากพลาดไป  คุณอาจต้องเสียใจอีกนาน

เสียใจรึ ? “

เมื่อไปถึงที่นั่น  คุณจะเข้าใจคำพูดของผมเอง

ลึกลับนัก !? “   หล่อนมองตาขุ่น  เมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมอธิบายสิ่งใดเลย 

สีหน้าของปรานต์ผ่อนคลายลงบ้าง   มีอีกเรื่องที่ไม่อยากให้คุณเข้าใจผิดนั่นคือ  ผมเป็นผู้ถือหุ้นคนหนึ่งเท่านั้น

มันแตกต่างกับเจ้าของเล็กน้อยเท่านั้น

ผมไม่อยากเถียงด้วยแล้ว    เขาโบกมือไปมาเป็นเชิงปรามในที  น้ำเสียงและแววตาโอนโยนขึ้น   ผมขอร้องไม่ให้คุณมาที่นี่หรือที่อื่นซึ่งมีสภาพแบบเดียวกัน  หวังว่าจะเชื่อกันบ้างนะ คุณตรี

ริมฝีปากบางหยักได้รูปของมันตรินีแย้มออกกว้าง  หล่อนกล่าวตอบอีกฝ่ายว่า   ฉันมาเป็นเพื่อนกับชนิตว์เพื่อเก็บข้อมูลเรื่องผู้ชายอาชีพพิเศษเท่านั้น  ไม่ได้ชอบเที่ยวนักหรอก

คุณยอมบอกผมแล้วรึ ! “   เขาเพิ่งรู้ตัวว่าหญิงสาวแกล้งยั่วเขาเท่านั้น

มันตรินีหัวเราะเบาๆ   อันที่จริงฉันง่วงมากแล้ว  แต่เพื่อเพื่อนจึงขัดใจไม่ได้

คุณไม่ควรตามใจเพื่อนเกินไปนะ

ฉันรู้จักควบคุมตัวเองได้ค่ะ

ปรานต์มองหญิงสาวเบื้องหน้าด้วยความอึดอัดใจกับนิสัยดื้อรั้นของหล่อนยิ่งนัก

ฉันขอเตือนคุณบ้างนะว่า…….. “   หล่อนพูดทิ้งระยะเล็กน้อย  นัยน์ตาพราว

คุณชอบทำหน้าดุใส่ฉัน  วัยจะร่วงโรยเร็วนะคะ คุณปรานต์

หญิงสาวกล่าวเสร็จก็เดินออกไปจากห้องนั้นอย่างอารมณ์ดี  ปรานต์ทรุดนั่งที่เก้าอี้แล้วหัวเราะออกมา  เขารู้สึกสดชื่นและหายเครียดจากคำพูดหยอกเย้าของมันตรินีซึ่งไม่พบบ่อยนัก

 

*************** โปรดติดตามตอน 16.2 *****************

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s