ใต้เงาบาป 15.2

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป 15.2
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"

หลังจากเสร็จสิ้นการสอนคอมพิวเตอร์มันตรินีนั่งพักอยู่ที่โต๊ะของหล่อนในห้องพักอาจารย์  สังสิตเดินลากขาซ้ายที่พิการเข้ามาอย่างร้อนรน

ตอนนี้อาจารย์ใหญ่เรียกประชุมเพื่อตัดสินเรื่องเด็กที่ติดยาบ้า  ผมได้ยินว่าหลายคนเสนอให้ไล่เด็กออกด้วยนะ

ผลตรวจส่งมาแล้วหรือ  พี่สิต    มันตรินีมีท่าทีตกใจ

สังสิตยื่นเอกสารที่ตำรวจส่งมาให้อีกฝ่ายทันที  อาจารย์สาวกวาดตามองปราดเดียว  พลางบอกว่า   ฉันจะรีบเข้าประชุมก่อนนะ

พวกนั้นไม่ได้เรียกคุณนะ    เขากล่าวเตือน

ฉันจะไปทำหน้าที่อาจารย์เพื่อช่วยเหลือและรักษาอนาคตของเด็ก  โดยไม่สนใจว่าใครจะเรียกฉันหรือไม่

คุณตรี ! “   สังสิตคราง  สายตาห่วงใยของเขามองตามเจ้าของร่างสันทัดที่ก้าวเดินจากไปด้วยท่าทางเด็ดเดี่ยว

 

ภายในห้องประชุมเล็กของโรงเรียนธีระวิทยาบรรดาอาจารย์กำลังถกเถียงกันอย่างเคร่งเครียดเกี่ยวกับอนาคตของเด็กนักเรียนที่ติดยาบ้าซึ่งมีจำนวนมากอันเกี่ยวพันกับชื่อเสียงของโรงเรียน

หากไม่ใช้มาตรการเด็ดขาด  ต่อไปผู้ปกครองจะไม่เชื่อถือโรงเรียนของเรานะคะ อาจารย์ใหญ่   อาจารย์สินีกล่าวเสียงเข้ม

นางกิ่งแก้วขมวดคิ้ว  สมองขบคิดหนักกับปัญหาเบื้องหน้า

อาจารย์จิตตินซึ่งเป็นชายวัยสี่สิบปีพูดเสียงเย็นว่า   ผมคิดว่าการไล่ออกที่อาจารย์สินีเสนอ  เป็นเรื่องที่หนักเกินไปสำหรับเด็กพวกนั้น

อาจารย์หลายคนที่นั่งอยู่ส่งเสียงสนับสนุนความเห็นของเขา  ทำให้อาจารย์สินีเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจนัก

หากปล่อยเด็กพวกนั้นไว้  แล้วเด็กดีๆล่ะคะจะจัดการอย่างไร    อาจารย์สินีย้อนถามขึ้น

อาจารย์ทองขวัญกล่าวอีกว่า   ปกติเด็กกลุ่มนี้มักทำตัวนักเลงข่มขู่นักเรียนอื่นๆ เราน่าจะกำจัดเสียในคราวนี้นะคะ

คำพูดของอาจารย์ทองขวัญซึ่งอยู่ฝ่ายปกครองทำให้นางกิ่งแก้วมีความเห็นคล้อยตามในทางที่จะไล่เด็กออกจากโรงเรียน

พลันประตูเปิดออก  เจ้าของร่างสันทัดก้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเครียด

ทำไมมาช้านักล่ะ ตรี    นางกิ่งแก้วกล่าวทักทายหลานสาว

มันตรินีกวาดตามองไปยังอาจารย์สินีซึ่งมักจะมีความเห็นขัดแย้งกันเสมอ

ฉันไม่ทราบว่ามีการประชุมในวันนี้เลยค่ะ

นางกิ่งแก้วมองมาที่อาจารย์สินี   ฉันบอกให้แจ้งกับทุกคนแล้วนี่นา คุณสินี

อาจารย์สินีมีท่าทางอึกอัก  ปากก็ตอบแก้ตัวว่า   ตอนนั้นอาจารย์ตรีกำลังสอนอยู่ค่ะ

คุณไม่ได้เขียนบอกไว้เลยนะ    มันตรินีบอกอย่างเอาเรื่อง  พลางทรุดนั่งบนเก้าอี้ว่างซึ่งตั้งอยู่ข้างอาจารย์จิตติน

ฉัน….. “   อาจารย์สินีทำท่าจะเอ่ยโต้

นางกิ่งแก้วกล่าวขัดขึ้นว่า  ต่อไปคุณต้องทำงานให้รอบคอบหน่อยล่ะ

อาจารย์สินีจำใจรับคำ  มันตรินีพูดย้ำเสียงว่า   เรื่องนี้ควรให้อาจารย์สังสิตร่วมประชุมด้วยสิคะ

ไปเชิญอาจารย์สังสิตที คุณสินี    นางกิ่งแก้วบอก  สีหน้าเคร่ง

เมื่ออาจารย์หนุ่มเข้ามานั่งในที่ประชุม  นางกิ่งแก้วจึงเริ่มกล่าวว่า   ฉันคิดว่าเราถกเถียงกันมานาน  จึงควรลงมติเสียทีว่าจะจัดการกับเด็กกลุ่มนั้นอย่างไรดี

ฉันขอพูดสักนิด  ก่อนลงมติได้ไหมคะ  อาจารย์ใหญ่

นางกิ่งแก้วพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต  หญิงสาวจึงกล่าวเสียงเข้มว่า 

 เด็กกลุ่มที่พวกคุณกำลังตัดสินอนาคตของเขา  ล้วนติดยาบ้า   ทำตัวเป็นนักเลง  บางคนยังขายยาบ้าด้วย  นั่นเป็นความผิดของเขาก็จริง  แต่มันไม่สายเกินไปที่จะแก้ไข  หลายคนไม่ได้ตั้งใจเป็นเช่นนั้น  เราน่าจะให้โอกาสแก่พวกเขาบ้าง  ไม่ใช่ตัดสินแบบเหมา

บรรดาอาจารย์ต่างนั่งฟังอย่างใช้ความคิด  ขณะที่มันตรินีมองทุกคนในห้องนั้น

พวกเราเป็นอาจารย์ผู้ประสาทวิชาความรู้  เพื่ออนาคตของเด็ก  ไม่ใช่พ่อค้าที่ต้องคำนึงถึงชื่อเสียงเป็นหลัก  เราต้องช่วยพ่อแม่ของเด็กในการประคับประคองเด็กเหมือนพ่อแม่คนที่สอง  แต่ตอนนี้เมื่อเกิดปัญหากับเด็ก  พวกเราคิดกำจัดเด็กออกไป  เพื่อจะรักษาชื่อเสียงของตัวเอง  มันเป็นความเห็นแก่ตัวของคนธรรมดามิใช่ผู้มีวิญญาณเป็นอาจารย์

อาจารย์สินีพูดโพล่งออกมาด้วยความโกรธว่า   คุณกำลังต่อว่าพวกเรารึ ? “

คุณสินี ! “   นางกิ่งแก้วมองปรามฝ่ายนั้น   ปล่อยให้อาจารย์ตรีพูดก่อนสิ

อาจารย์สาวมีท่าทางฮึดฮัดเต็มที่ขณะฟังคำพูดของมันตรินีต่อไป

เราน่าจะให้โอกาสแก่เด็กอีกครั้ง  เพื่อให้เขาเลือกเส้นทางใหม่  กาลเวลาจะพิสูจน์เองว่าเด็กคนไหนคือเด็กดีหรือเด็กไม่ดี  ผู้เป็นอาจารย์ไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินอนาคตของเขาด้วยโมหะจริตของเรา

หากมีผู้ปกครองทักท้วงขึ้นมาล่ะครับ ? “   อาจารย์หนุ่มคนหนึ่งถามขึ้น

มันตรินีตอบเสียงหนักว่า   เมื่อเราชี้แจงให้กับพวกเขา  ฉันเชื่อว่าทุกอย่างจะยุติลงด้วยดี

เธอต้องการให้พักการเรียนเด็กกลุ่มนั้นสินะ    นางกิ่งแก้วมองหลานสาวอย่างรู้ใจ

มันตรินีพยักหน้ารับโดยดี   ถ้าเด็กอดยาได้สำเร็จ  และกลับมาเรียนโดยไม่มีพฤติกรรรมแบบเดิมอีก  เท่ากับเด็กได้เลือกทางเดินซึ่งอาจารย์ได้เปิดโอกาสไว้  แต่หากบางคนยังไม่เปลี่ยนแปลง  เราจะไล่เด็กออกไป  ย่อมไม่มีใครกล่าวหาอาจารย์ของโรงเรียนนี้ว่ามีจิตใจโหดร้ายได้

ข้อเสนอของอาจารย์ตรีไม่ทำให้โรงเรียนเสียชื่อเสียงและไม่เสียจรรยาบรรณของความเป็นครูบาอาจารย์ด้วย  ผมคิดว่าควรรับไว้พิจารณานะครับ    อาจารย์จิตตินซึ่งมีวัยสูงสุดในห้องประชุมกล่าวสนับสนุนเต็มที่

โรงเรียนควรไล่เด็กออก  เพื่อไม่ให้ผู้ปกครองของเด็กอื่นหวาดระแวงกับไม่พอใจที่อาจารย์ไม่เอาใจใส่นักเรียนให้ปลอดภัยนะคะ

คำพูดย้ำของอาจารย์สินีกับความเห็นของมันตรินีและอาจารย์จิตติน  ทำให้นางกิ่งแก้วต้องขบคิดหนักมาก

สังสิตนั่งมองเหล่าอาจารย์ที่ถกเถียงในปัญหานี้ด้วยอาการสงบเงียบ

นางกิ่งแก้วหันมาทางอาจารย์หนุ่มซึ่งเป็นคนสนิทของมารดาสามี   อาจารย์สังสิตมีความเห็นอย่างไรบ้าง  หลังจากได้ยินหลายฝ่ายพูดกันแล้ว

อาจารย์ต้องเข้าข้างอาจารย์ตรีตามเคยน่ะสิ    อาจารย์สินีเอ่ยแทรกขึ้นเป็นเชิงประชด 

ดวงตาของสังสิตเป็นประกายกร้าวเล็กน้อย  น้ำเสียงเย็นเฉียบยามกล่าวตอบว่า

ผมสนับสนุนฝ่ายใดด้วยเหตุผล  มิใช่อารมณ์อยากเอาชนะครับ

อาจารย์สินีมีสีหน้าเจื่อนเล็กน้อย  ขณะที่เขาพูดต่อไปว่า   ผมอยู่ฝ่ายปกครองมานาน  ดูแลเด็กมาหลายประเภท  จึงคิดว่าเด็กมีภูมิปัญญาที่ต่ำกว่าอาจารย์อย่างเรา  บางครั้งจึงเดินออกนอกลู่ไปในทางไม่ดี  ด้วยความเป็นอาจารย์ผมอยากชี้นำเส้นทางที่ถูกต้องให้กับพวกเขา  ก่อนที่จะลงโทษหนัก

คุณสนับสนุนข้อเสนอของอาจารย์ตรีสินะ

สังสิตมองสบนัยน์ตาของอาจารย์ใหญ่แน่วแน่  พลางตอบเน้นเสียงว่า   ผมหวังว่าอาจารย์ทุกท่านจะตัดสินปัญหานี้  โดยนึกถึงหน้าที่ของผู้ประสาทวิชาเป็นหลักใหญ่  โบราณเคยเปรียบครูอาจารย์เป็นพ่อแม่คนที่สอง   แล้วจะไม่ยอมอภัยให้กับลูกของเราเชียวหรือครับ

คำพูดของชายหนุ่มทำให้ทุกคนต้องนิ่งอึ้งกับความหมายอันลึกซึ้งที่เขาพยายามชี้ให้ตระหนักในใจ

ในที่สุดนางกิ่งแก้วก็ตัดสินใจเด็ดขาด  โดยกล่าวสรุปว่า  ฉันจะให้โอกาสเด็กในการรักษาตัวโดยพักการเรียนชั่วคราว  ขอให้อาจารย์สังสิตแจ้งกับผู้ปกครองรวมทั้งประสานงานกับตำรวจและเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องด้วยนะ

สังสิตรับคำด้วยความเต็มใจ  อาจารย์ใหญ่จึงพูดปิดประชุมทันที  อาจารย์สินีลอบมองสังสิตกับมันตรินีด้วยความไม่พอใจกับการพ่ายแพ้ในครั้งนี้

 

มันตรินีเดินเคียงข้างกับสังสิตเพื่อกลับไปยังห้องพักอาจารย์  หลังการประชุมอันเคร่งเครียดได้ผ่านพ้นไปด้วยดี

ขอบคุณที่ช่วยพูดสนับสนุนข้อเสนอของฉันนะคะ พี่สิต

สังสิตหยุดเดิน  พลางหันมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ผมสนับสนุนเหตุผลของคุณ  มิใช่ตัวคุณ  หวังว่าจะเข้าใจให้ถูกต้องนะครับ

ฉันเข้าใจค่ะ

คราวหน้าถ้าคุณทำตามใจตัวเอง  โดยไม่มีเหตุผล  ผมไม่มีวันสนับสนุนแน่นอน

มันตรินียิ้มเจื่อนเล็กน้อย  พลางบ่นอุบอิบว่า   ไม่เห็นต้องทำหน้าเคร่งแบบนี้เลย พี่สิต

หากไม่พูดจริงจัง  คุณจะคิดว่าผมพูดเล่น  แล้วได้ใจเกินไปไงล่ะ    เขาตอบเสียงอ่อนลง  ริมฝีปากแย้มยิ้ม

เล่นละครเก่งนักนะ ! “

มันตรินีทุบแขนของเขาด้วยความหมั่นไส้  ชายหนุ่มได้แต่หัวเราะชอบใจที่หลอกหญิงสาวได้สำเร็จ

 

ณ บ้านอัครชัย  หลังจากรับประทานอาหารค่ำขัมน์พาหมอพรเพ็ญกับปรานต์ผู้เป็นลูกชายเข้าไปนั่งคุยในห้องหนังสือ  โดยมีอุษาพี่เลี้ยงของนัชชาลูกสาวคนเล็กนั่งร่วมอยู่ด้วย

ทุกครั้งที่อาจารย์ตรีมาเยี่ยม  จะกอดคุณนัชชา  เวลากลับก็พูดร่ำลาและกอดเธอเสมอ  ฉันสังเกตเห็นสีหน้าของเธอจะเศร้ามากเมื่อเห็นอาจารย์เดินกลับไป    อุษากล่าวสรุป  หลังจากเล่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาในยามที่มันตรินีช่วยสอนเด็กน้อยซึ่งป่วยเป็นโรคออทิสซึ่ม

หมอพรเพ็ญนั่งครุ่นคิดทบทวนถึงพัฒนาการในตัวของนัชชา อัครชัย ซึ่งช่วยตัวเองได้มากเกินกว่าที่คาดคิดไว้  ที่แท้ก็เกิดจากวิธีการของมันตรินีซึ่งช่วยกระตุ้นนัชชาทางอ้อมนั่นเอง

เมื่ออุษาเดินออกไปจากห้องนั้น  ขัมน์จึงถามจิตแพทย์ประจำครอบครัวว่า

หมอคิดอย่างไรครับ ? “

ปรานต์ตั้งใจฟังคำตอบจากจิตแพทย์ผู้มากประสบการณ์เช่นกัน

ตรีใช้ความรักและความอบอุ่นเป็นกุญแจเปิดโลกของนัชชา  ซึ่งมันก็ได้ผลดีพอควร  เมื่อเด็กยอมรับการสอนของตรี

เธอสร้างเงื่อนไขและตอบแทนให้นัชชา  หากต่อไปไม่มีสิ่งเหล่านี้  นัชชาคงกลับมาอยู่ในจุดเดิมสิครับ    ปรานต์ท้วงขึ้นบ้าง

หมอพรเพ็ญยิ้มที่มุมปาก   นัชชาชอบเล่นคอมพ์  นั่นจะเป็นสิ่งที่ดึงดูดอย่างไร้ขอบเขตซึ่งตรีจะสอนให้เธอรับรู้ในขอบเขตที่เหมาะสม  ต่อไปเธอจะสร้างภาพและอักษรเพื่อเชื่อมกับโลกของเรา

ลูกของผมจะไม่เป็นปกติเลยหรือครับ ? “  ขัมน์ถามเสียงขื่น

หมอทำได้เพียงช่วยพัฒนาเด็กขึ้นมา  โดยเด็กต้องช่วยตัวเอง  จึงจะประสบความสำเร็จ  แต่จะให้เหมือนคนปกติ  คงเป็นไปไม่ได้สำหรับในกรณีของนัชชา

ปรานต์กล่าวปลอบบิดาว่า   เราทำอย่างดีที่สุดแล้วครับ พ่อ

ผมอยากได้นัชชาที่เป็นเด็กปกติ  ไม่ใช่เด็กออทิสติค

หมอคิดว่าต้องรอปาฏิหารย์เท่านั้น    หมอพรเพ็ญบอก  แววตาเห็นใจอย่างยิ่ง

 

ปรานต์ อัครชัย เดินกลับมาที่ห้องหนังสือ  หลังจากไปส่งหมอพรเพ็ญที่รถของหล่อนแล้ว  เขาเห็นผู้เป็นบิดาวางหูโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

มีอะไรหรือครับ ? “

ขัมน์ถอนใจหนัก  แววตากังวล   ลูกน้องโทร.บอกว่าวัฒน์ใช้คลังสินค้าของเราเก็บของเถื่อนที่เขาลักลอบนำเข้ามา

พ่อเคยเตือนเขาแล้วนี่นา

ความโลภทำให้คนตาบอดน่ะสิ    ขัมน์มีทีท่าหนักใจ   เขาไม่กลัวพ่อเพราะคิดว่าปาลิตาคอยสนับสนุนอยู่

ดวงตาของปรานต์มีแววครุ่นคิด   ในบริษัทวัฒน์เป็นพนักงานคนหนึ่ง  ลิตาไม่น่าจะมี

อิทธิพลถึงขนาดที่จะไม่กลัวพ่อนะครับ

หมายความว่า…….. “

ผมคิดว่าเขาอาจมีบางอย่างในใจ  จึงกล้าขัดคำสั่งของพ่อเช่นนี้

ขัมน์เริ่มคล้อยตามลูกชายของเขา   วัฒน์เป็นลูกน้องของพ่อที่ฉลาดลึกซึ้งที่สุด  ลูกต้องรับมืออย่างระวังนะ  ปรานต์

ถ้าไม่กำจัดเขาไป  บริษัทของพ่อย่อมมีปัญหาไม่มีที่สิ้นสุดด้วยความโลภของเขา

แต่ลิตาชอบเขามากนะ

ปรานต์ยิ้มเรียบ   เขารักลิตาเป็นเรื่องหนึ่ง  แต่จะมาใช้บริษัทของเราหาเงินทุจริตสร้างตัวเองไม่ได้

พ่อก็คิดเช่นนั้น   ขัมน์เห็นด้วยอย่างยิ่ง  พลางนึกบางอย่างได้   ลูกเตรียมงานเลี้ยงตรุษจีนให้พี่พศแล้วหรือยัง ? “

เรียบร้อยแล้วครับ

เรื่องที่พี่พศให้ทำล่ะ ? “

เขารับปากจะมาในวันนั้นแล้วครับ    ปรานต์ตอบ  สีหน้าจริงจัง

ขัมน์กล่าวอย่างมีความหวังว่า   พ่ออยากให้ครอบครัวของพี่พศกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง  ถ้าทั้งสองคนปรับความเข้าใจกันได้  คงจะดีมาก

ลุงพศกับคุณสารัชทะเลาะกันเรื่องอะไรครับ    ปรานต์ถามด้วยความอยากรู้

  มันน่าจะเป็นเรื่องใหญ่ทีเดียว

ขัมน์ถอนใจหนักหน่วง   พ่ออยากให้พี่พศเป็นคนเล่าเอง  จะดีกว่านะ

ทุกครั้งที่ปรานต์เอ่ยถามถึงเรื่องในอดีตของสรพศ พิตรพิบูลกับสารัชผู้เป็นลูกชาย  ขัมน์มักโยนเรื่องไปให้ฝ่ายนั้น  ทำให้เขายิ่งสงสัยมากขึ้น  เพราะมันเกี่ยวพันถึงความโกรธที่ตกทอดมาสู่มันตรินี ธมนันท์ ที่ไม่ยอมรับสรพศเป็นปู่ของหล่อนอย่างเด็ดเดี่ยวหลายปีมาแล้ว

 

ตอนเย็นมันตรินีแวะมาตีสคอวชที่โรงแรมที อาร์ พาวิลเลี่ยน หลังจากเล่นไปหลายชั่วโมง  หล่อนจึงเดินหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อเตรียมไปอาบน้ำชำระร่างกายเพื่อคลายเหนื่อย  หนุ่มสาวสองคนกำลังเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มทักทายมันตรินีก่อน

เพิ่งเล่นสคอวชเสร็จรึ ตรี

  ใช่    มันตรินีตอบ  พลันสายตามองหยุดที่ชายหนุ่มร่างสันทัด  ผิวขาว  ใบหน้าสี่เหลี่ยมดูคมเข้มซึ่งกำลังจ้องหล่อนอยู่เช่นกัน

พี่กำลังจะไปไหนล่ะ    หล่อนถามภัคธีมาผู้เป็นญาติ

ฉันพากรรมการบริหารคนใหม่ชมโรงแรมของเรา    ภัคธีมาตอบด้วยสีหน้าแฝงความกังวล

มันตรินีมองพลัชอย่างพินิจ   ฉันจำได้ว่าเราพบกันในฐานะที่คุณเป็นแขกของโรงแรมไม่นึกว่าวันนี้จะกลายมาเป็นผู้บริหาร   ช่างรวดเร็วเหลือเกินนะคะ

ทำธุรกิจก็เป็นแบบนี้แหละครับ    พลัชตอบด้วยรอยยิ้ม

หวังว่าคุณคงเข้ามาเพื่อทำความเจริญให้กับโรงแรมนี้นะคะ

พลัชมองสบนัยน์ตากลมโตของอีกฝ่าย   ผมตั้งใจเช่นนั้นครับ

นางนวลพรรณผู้เป็นยายเคยเล่าเรื่องข้อเสนอซื้อหุ้นของพลัชแก่หญิงสาว  ดังนั้นหล่อนจึงแกล้งย้ำเสียงว่า   ฉันขอให้ลางสังหรณ์ของตัวเองเกี่ยวกับการเข้ามาของคุณผิดพลาดเป็นอย่างมาก  เพราะฉันพอใจกับเงินปันผลที่ได้รับทุกปี  จึงไม่อยากสูญเสียมันไป

พลัชยิ้มเย็น  ขณะที่เขากำลังกล่าวโต้  หญิงสาวร่างสูง  ใบหน้าเนียนรูปไข่   ทรงผมดัดสั้นแค่คอวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหามันตรินี

นึกว่าจะคลาดกันเสียแล้ว ตรี

มีอะไรรึ นิตว์    มันตรินีมองเพื่อนรักเขม็ง

ชนิตว์นักข่าวสาวชำเลืองมองหนุ่มสาวนิดหนึ่ง  แต่ไม่สนใจนัก  พลางกระซิบบางอย่างกับมันตรินีซึ่งมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย  ดวงตามีแววครุ่นคิด

ฉันขอร้องนะ ตรี    ชนิตว์มองอย่างอ้อนวอน

ก็ได้จ๊ะ    มันตรินีตัดสินใจได้ในที่สุด   แต่ขอไปอาบน้ำ  เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน

ฉันไปรอที่ล็อบบี้นะ ตรี    สีหน้าของชนิตว์สดชื่นทันใด  พลางหันมายิ้มทักทาย

ภัคธีมากับชายแปลกหน้า

ชนิตว์ทำท่าจะสอบถามถึงชายที่ยืนเคียงข้างกับญาติของมันตรินี  แต่ภัคธีมากล่าวเสียงขุ่นกับชายหนุ่มว่า   ฉันจะพาคุณไปดูที่อื่นต่อไปค่ะ คุณพลัช

ดีครับ   เขาก้มศีรษะเป็นเชิงอำลากับมันตรินีและชนิตว์  ก่อนจะเดินตามภัคธีมาไป

พี่สาวของเธอคงไม่ชอบฉันมากสินะ  จึงไม่แนะนำผู้ชายคนนั้นกับฉันเลย    ชนิตว์กระซิบกับเพื่อนรัก

มันตรินีหัวเราะในลำคอ   พี่ภัคไม่ชอบคนที่เถียงคอเป็นเอ็นหรอก

รวมถึงเธอด้วยรึ ตรี

แน่นอน ! “   หญิงสาวตอบรับ  พลางขยับแว่นตากรอบโตให้เข้าที่  ก่อนจะขอตัวไปยังห้องอาบน้ำของโรงแรมแห่งนั้น

มันตรินีใช้เวลาไม่นานนัก  จึงลงมาพบกับชนิตว์นักข่าวสาวที่ล็อบบี้ของโรงแรมที อาร์ พาวิลเลี่ยนด้วยสีหน้าสดชื่น  จากนั้นทั้งสองได้เดินทางไปยังจุดหมายที่นักข่าวสาวต้องการทันที

 

*********โปรดติดตามอ่านต่อไป*********

สงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s