ใต้เงาบาป 15.1

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป 15.1
 
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 

นางนวลพรรณ ธมนันท์ กำลังนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นด้วยสีหน้าเครียดขรึมโดยมีนิธิศกับกิ่งแก้ว  ลูกชายและลูกสะใภ้นั่งขนาบข้างอยู่บนโซฟายาว  ส่วนชนิตว์เพื่อนสนิทของมันตรินีกำลังบอกเล่าเหตุการณ์ที่พบหลานสาวเจ้าของบ้านธมนันท์บริเวณหน้าบ้านให้ฟังด้วยลีลาตื่นเต้น  ขณะที่ภัคธีมาซึ่งเป็นญาติผู้พี่นั่งฟังด้วยความสะใจลึกๆเมื่อมันตรินีต้องประสบภัยร้ายเช่นนี้  บางทีคราวนี้ญาติผู้ปราดเปรื่องของหล่อนคนนี้คงลดความทระนงลงบ้าง

กลับมาแล้วรึ สังสิต    นางนวลพรรณกล่าวขึ้น  เมื่อชายหนุ่มร่างสันทัดเดินลากขาซ้ายเข้ามาในห้องนั่งเล่น

สังสิตกวาดตามองทั่วห้อง  ก็ยังไม่เห็นมันตรินี  จึงเอ่ยถามว่า  คุณตรีล่ะครับ ? “

ตรีกำลังอาบน้ำค่ะ    ชนิตว์ตอบเสียงใส  ไม่มีท่าทีกังวลใดๆ

สังสิตขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตามองชนิตว์อย่างสงสัย  คุณไปทำข่าวที่โคราชไม่ใช่หรือ ? “

ฉันทำเสร็จเร็ว  จึงกลับมาเยี่ยมเพื่อนรัก  ไม่นึกว่า……. “   ชนิตว์พูดทิ้งระยะเล็กน้อย  หวังเรียกความสนใจของชายหนุ่มซึ่งก็ได้ผลดี

คุณพบเธอที่ไหน  แล้วเธอบอกไหมว่าใครทำเรื่องนี้

ภัคธีมาเอ่ยขัดด้วยความหมั่นไส้ว่า  ไม่เห็นต้องทำตื่นเต้นเลย  ตรีกลับมาแล้ว  เดี๋ยวก็ซักเองสิ

สังสิตหันขวับมามองสาวสวยซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยแอบหลงชื่นชม  แล้วพยายามซ่อนความไม่พอใจไว้เต็มที่

ชนิตว์กล่าวต่อไปโดยไม่สนใจภัคธีมาว่า   ฉันเห็นตรีถูกมัดแขนและปิดตาไว้ด้วย  โชคดีนะที่ฉันมาเห็นเสียก่อน  หากเป็นคนอื่นล่ะก้อ  แทบไม่อยากคิดเลย

พวกนั้นพามาส่งถึงบ้านเลยนะ สิต    นิธิศเล่าเสริม  สีหน้ากังวล

ผมรู้สึกว่าพวกนั้นต้องการข่มขวัญเสียมากกว่า

ข้อสังเกตของนิธิศทำให้ทุกคนต่างเห็นคล้อยตาม

ไม่รู้ว่าตรีจะบุบสลายมากแค่ไหนนะคะ    ภัคธีมาบอกเสียงเยาะ   พอกลับบ้านก็รีบไปอาบน้ำทันที  ไม่ยอมเล่าเรื่องให้พวกเราฟังก่อนเลย

นางนวลพรรณมองหลานสาวด้วยแววตาตำหนิ   น้ำเสียงเรียบยามกล่าวว่า

อย่าเที่ยวเดาส่งเดชสิ ภัค

ชนิตว์พูดบ้างว่า   อันที่จริงการเดาของคุณภัคก็ฟังได้  แต่ถ้าวันไหนคุณภัคเที่ยวดึก  เมื่อกลับบ้านฉันก็คงเดาว่าคุณไปทำอะไรไม่ดีข้างนอกก็ได้นี่คะ

ภัคธีมามองเพื่อนสนิทของมันตรินีอย่างโกรธจัดเมื่ออีกฝ่ายพูดเหน็บแนมเช่นนั้น  ขณะที่สังสิตลอบยิ้มสะใจกับคำพูดของชนิตว์

ฉันยังอยู่ครบสมบูรณ์  ไม่บุบสลายใดๆอย่างที่พี่ภัคคิดหรอกค่ะ

เสียงของมันตรินีดังขึ้น  เจ้าของร่างเล็กสันทัดในชุดลำลองสีสดก้าวเท้าลงมาจากบันไดด้วยใบหน้าแช่มชื่นขึ้น

ชนิตว์เข้าไปกอดเพื่อนรักไว้  สีหน้าดีใจยิ่ง   ฝีปากคมแบบนี้  แสดงว่าเธอยังปกติดีอยู่  ฉันดีใจที่เธอกลับบ้านอย่างปลอดภัยจ๊ะ ตรี

มันตรินีมองด้วยความซึ้งใจ   ฉันก็ดีใจที่ได้เห็นเธออีกครั้ง  นิตว์

เธอน่าจะเล่าให้พวกเราฟังว่าเกิดอะไรขึ้นนะ  ตรี    นางกิ่งแก้วบอก  แววตาอยากรู้

เต็มที่

มันตรินีเดินเข้ามานั่งใกล้กับนางนวลพรรณผู้เป็นยาย  แววตาครุ่นคิดเล็กน้อย

ตรีขอโทษคุณยายที่ทำให้เป็นห่วงเช่นนี้  แต่……. “   หล่อนมีท่าทางอึดอัดใจ  ขณะที่สังสิตเฝ้ามองอย่างสังเกต   เมื่อตรีกลับมาอย่างปลอดภัย  จึงไม่อยากนึกถึงเรื่องนั้นอีก  หวังว่าคุณยายจะเข้าใจและไม่ซักถามอีกต่อไปนะคะ

มันคงน่ากลัวและขยะแขยงมากสินะ  เธอจึงไม่อยากเล่า    ภัคธีมาพูดเยาะในที 

นิธิศผู้เป็นบิดามองลูกสาวเป็นเชิงปราม  ทำให้ภัคธีมาจำใจเงียบไป

นางนวลพรรณมองสบนัยน์ตาอ้อนวอนของหลานสาวคนโปรด  สมองครุ่นคิดหนักก่อนจะเอ่ยถามว่า   ตรียังยืนยันจะเดินหน้าจัดการกับปัญหายาบ้าในโรงเรียนของเราต่อไปไหม ? “

ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนความตั้งใจของตรีได้ค่ะ    มันตรินีตอบเสียงหนัก  ท่าทางมั่นคง  ประมุขของบ้านธมนันท์ถอนใจยาว  แล้วหันมาบอกกับทุกคนในห้องนั้นด้วยเสียงเข้ม

สีหน้าจริงจังว่า   ต่อไปนี้ฉันขอร้องทุกคนไม่ให้ถามเรื่องการหายตัวไปของตรีอีก  หวังว่าจะเข้าใจกันแล้วนะ

ภัคธีมาทำท่าจะคัดค้าน  นางนวลพรรณจึงเอ่ยย้ำเสียงว่า   ย่าหวังว่าภัคจะไม่ขัดใจและทำให้เรื่องนี้บานปลายโดยการพูดจาไร้สาระของหลานนะ

เชื่อฟังคุณย่าสิ ภัค    นิธิศบอกกับลูกสาวซึ่งค่อนข้างจะดื้อดึงพอควร  ภัคธีมามองทุกคนในห้องอย่างขัดเคือง  จำใจพยักหน้ารับ  เพราะไม่อาจต่อต้านผู้เป็นย่าได้นั่นเอง

ขอบใจมาก  ทุกคน    นางนวลพรรณกล่าวขึ้น  แล้วขอตัวกลับห้องนอน  โดยมันตรินีอาสาประคองผู้เป็นยายอย่างเอาใจ

เมื่อทั้งสองเดินขึ้นชั้นบนไปแล้ว  ภัคธีมาจึงเอ่ยอย่างเหลืออดว่า

คุณย่าเข้าข้างตรี ! “

ลูกตรี ! “   นางกิ่งแก้วเรียกชื่อลูกสาวเป็นเชิงปราม

ตรีใช้ย่าเป็นเกราะกำบัง  ไม่ให้ใครรู้ว่าตัวเองถูกทำปู้ยี่ปู้ยำไปขนาดไหนแล้ว

ชนิตว์ตวัดสายตามองภัคธีมาอย่างไม่พอใจ   คุณพูดให้เกียรติแก่ตรีบ้างสิ  เธอเป็นญาติของคุณนะ

ภัคธีมาทำท่าจะโต้ตอบ  สังสิตกล่าวแทรกเสียงเข้มว่า   เรื่องที่คุณอยากรู้นั้นไม่ได้ทำให้ประเทืองปัญญาเลย  นอกจากทำความสะใจเท่านั้น  เมื่อท่านขอให้ยุติเพียงนี้  เราก็ไม่ควรขุดคุ้ยอีกนะครับ  คุณภัค

สังสิตหันมาทางชนิตว์   คุณจะกลับหรือยัง  ผมจะไปส่งให้

กลับสิ ! “   ชนิตว์ตอบ  พลางหันมากล่าวอำลานิธิศและกิ่งแก้ว  จากนั้นจึงเดินตามสังสิตไปโดยเร็ว

ภัคธีมามองชายหนุ่มอย่างเข่นเขี้ยวแกมเหยียดหยัน   พ่อกับแม่ได้ยินคำพูดของนายนั่นไหมคะ  มันกล้าหยามภัค  ทั้งที่เป็นแค่คนอาศัย   นี่เป็นเพราะคุณย่าคอยสนับสนุนมัน

ลูกควรรู้จักให้เกียรติแก่สังสิตมั่ง    นิธิศมองตำหนิ  สีหน้าเงียบขรึม   เขาพูดถูกแล้ว  เราควรยุติเรื่องของตรีไว้ตามคำขอของคุณย่า

คุณพ่อ ! “

นางกิ่งแก้วรีบกล่าวปลอบลูกสาวว่า   ลูกควรทบทวนคำพูดของคุณย่า  แล้วอย่าทำให้ท่านไม่สบายใจจะดีกว่า  ปัญหาบานปลายใหญ่โต  จะไม่ดีนะ ภัค

ไม่มีใครเข้าข้างภัคเลย ! “

นิธิศยืนขึ้น  พลางกล่าวเสียงขรึมว่า   พ่อคิดว่าลูกคงไม่ทำให้บ้านนี้วุ่นวายอีก  แค่เรื่องธุรกิจของเรา  มันก็แย่เพียงพอแล้วนะ ภัค

ภัคธีรานั่งกระฟัดกระเฟียดเพียงลำพัง  เมื่อบิดามารดาเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นด้วยความรำคาญใจเต็มที

 

มันตรินีห่มผ้าให้กับนางนวลพรรณอย่างเบามือ  ก่อนจะก้าวเท้าห่างออกไป

ผู้เป็นยายจึงเรียกหลานสาวไว้   ยามมีคำถามข้อหนึ่งซึ่งหวังว่าตรีจะตอบให้หายข้องใจนะ

มันตรินีทรุดนั่งบนเตียงของผู้เป็นยาย  พลางพยักหน้าช้าๆ

ตรีจะพยายามตอบค่ะ

พวกค้ายาบ้าที่โรงเรียนมีส่วนในเรื่องนี้ใช่ไหม ? “

เจ้าของดวงหน้ากลมนิ่งคิดเล็กน้อย   มันเริ่มต้นด้วยคนกลุ่มนั้น  แต่มันจบลงด้วยเพื่อนเก่าของตรีค่ะ

ตรีไม่อยากเล่าให้ยายฟังบ้างรึ ? “

เรื่องของตรีค่อนข้างซับซ้อน    มันตรินีบอกอย่างวิตก   ตรีไม่อยากให้ยายต้องกังวลกับปัญหาของตรี  เพราะตรีมั่นใจว่าจัดการกับมันได้ด้วยตัวเองค่ะ

นางนวลพรรณมองอีกฝ่ายอย่างพินิจ   พลางส่งยิ้มกว้าง   ยายดีใจที่มันจบลงด้วยดีแบบนี้  ดีที่สุดแล้ว ตรี

ยายเชื่อตรีนะคะ    มันตรินีบอกยืนกราน   ไม่มีใครทำร้ายตรี ! “

ผู้เป็นยายลูบไล้เส้นผมดำขลับของหลานสาวด้วยความรัก   ยายเชื่อตรีเสมอและอยากเตือนว่าหลานควรทำทุกอย่างด้วยความรอบคอบ  หากมีปัญหาหนักก็ต้องคิดถึงยายบ้าง  บางครั้งเส้นผมก็บังภูเขาได้นะ

ตรีจะจดจำไว้ค่ะ

ทั้งสองมองสบนัยน์ตากันอย่างเข้าใจลึกซึ้ง  และไว้วางใจซึ่งกันและกัน  มันตรินีจูบหน้าผากของผู้เป็นยาย   แล้วเดินตัวตรงออกไปจากห้องนั้น  โดยไม่ทันเห็นแววตาห่วงกังวลของนางนวลพรรณที่มองอยู่

 

วันต่อมาช่วงเย็นมันตรินีแวะมาเยี่ยมนัชชา อัครชัย ลูกสาวคนสุดท้องของขัมน์ซึ่งป่วยเป็นโรคออทิสซึ่ม  อุษาผู้เป็นพี่เลี้ยงซึ่งกลับจากโรงเรียนธีระวิทยาพร้อมกับหล่อนขอตัวไปนำเครื่องดื่มมาให้คนทั้งสอง

สวัสดีจ๊ะ นัชชา    มันตรินีกล่าวทักทาย   ขณะใช้มือจับใบหน้าที่เฉยชาของเด็กน้อยวัยสิบปีให้มองหญิงสาวเท่านั้น

ดวงตาของนัชชามองนิ่ง  ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ

เมื่อฉันพูดกับเธอ  จะต้องมองฉัน  จำได้ไหม ? “

เด็กน้อยยังคงเงียบ  หญิงสาวส่งยิ้มอ่อนโยน   อุษาบอกว่าเธอเขียนชื่อตัวเองได้แล้ว

มันตรินีหยิบกระดาษที่มีลายมือขยุกขยิกของเด็กน้อยมาพินิจ   ลายมือยังไม่สวยเลยนะ

นัชชาก้มหน้าต่ำ  พลางเล่นกับมือของตัวเอง  หล่อนกุมมือน้อยไว้แล้วเอ่ยเสียงจริงจังว่า   เธอเขียนชื่อได้  ฉันมีรางวัลเป็นเกมใหม่ที่เราจะเล่นกันสองคนนะ นัชชา

เด็กน้อยมีปฏิกิริยาเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวจัดการใส่โปรแกรมใหม่เข้าไปในเครื่องคอมพ์ด้วยท่าทางคล่องแคล่ว  ดวงตากลมโตจ้องหน้าจอที่มีภาพเปลี่ยนไปมาอย่างสนใจ  ขณะที่มันตรินีชำเลืองมองด้วยความสังเกตแกมพอใจลึกๆ

เกมวิ่งข้ามเครื่องกีดขวาง ! “

นัชชามองภาพเคลื่อนไหวบนจอเขม็ง  ขณะฟังคำอธิบายวิธีเล่นจากหญิงสาว

ฉันใช้เมาส์  ส่วนเธอกดแป้นลูกศรเพื่อบังคับผู้เล่นนะจ๊ะ

มันตรินีสาธิตวิธีใช้แป้นลูกศรให้อีกฝ่าย  เด็กน้อยมีทีท่าสนใจขึ้นบ้าง

น้ำหวานมาแล้วค่ะ    อุษาร้องบอก  พลางวางถาดแก้วน้ำใกล้กับคนทั้งสอง

มันตรินีจับใบหน้าของเด็กน้อยให้มาในใจหล่อนก่อน   เธอควรดื่มน้ำหวานก่อน ! “

อุษาทำท่าจะป้อนน้ำให้เด็กน้อย  มันตรินีบอกเสียงดุว่า   ให้นัชชาดื่มเอง ! “

เธอต้องหัดดื่มน้ำด้วยตัวเอง  เหมือนที่ฉันทำ    หล่อนกล่าว  แล้วแสดงท่าดื่มให้เด็กน้อยเห็นอย่างช้าๆ

เมื่อเธอดื่มเสร็จ  เราจะเริ่มเล่นเกมใหม่กัน

นัชชามองเขม็ง  พลางเหลียวไปที่จอภาพ  ก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นดื่มโดยเลียนแบบท่าทางของหญิงสาว  อุษายิ้มด้วยความดีใจกับสิ่งที่เห็น

ทำได้ดีมากจ๊ะ    มันตรินีกอดร่างเล็กแน่น  แล้วจูบแก้มนวลเนียนของนัชชา  นัชชาวางมือบนแป้นลูกศรเป็นการบอกให้อีกฝ่ายทราบว่าอยากเล่นเกมแล้ว

เริ่มกันเลย ! “  หญิงสาวบอก  แล้วคลิกเมาส์หนึ่งครั้ง

เกมวิ่งข้ามเครื่องกีดขวางจึงเริ่มต้น  โดยมีอุษาคอยพูดเชียร์อยู่ใกล้ๆ 

หลังจากเวลาผ่านไปได้พักใหญ่  มันตรินีจึงปิดเครื่อง  ทำให้นัชชามีสีหน้าเศร้า

ฉันต้องกลับบ้านแล้ว ! “

นัชชาก้มหน้าต่ำ  แล้วเล่นกับมือ  ทำให้หญิงสาวต้องจับใบหน้าของเด็กน้อยให้มองที่ตัวหล่อน

สักวันฉันคงได้ยินคำกล่าวอำลาจากปากของเธอนะจ๊ะ นัชชา   มันตรินีบอกเสียงอ่อนโยน  พลางจูบหน้าผากของเด็กน้อย

แล้วพบกันคราวหน้า ! “   หล่อนกล่าวย้ำเสียงอีกว่า   เมื่อยอมพูดชื่อของเธอ  ฉันจะมีเกมสนุกมามอบให้เป็นพิเศษ

นัชชาเม้มปากแน่น  ขณะที่มันตรินีเปล่งเสียงช้าๆว่า   เธอชื่อ นัชชา ! “

อุษาโอบร่างเล็กบอบบางของนัชชาไว้   สักวันเธอต้องพูดได้ค่ะ  อาจารย์ตรี

อย่าลืมให้คัดตัวอักษรที่ฉันสอนล่ะ อุษา

ค่ะ   อุษารับคำ  ดวงตามองอาจารย์สาวร่างสันทัดที่สะพายกระเป๋าใบใหญ่อย่างชื่นชม  มันตรินีเดินออกไปจากห้องนั้นด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง

 

มันตรินีก้าวเท้าผ่านมายังห้องรับแขกของบ้านอัครชัย  พลันชะงักเท้าไว้เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อของหล่อนจากปรานต์ซึ่งยืนกอดอกด้วยท่าทางเงียบขรึม

หมอพรคงบอกแล้วสินะว่าพ่อจะส่งนัชชาไปเรียนที่สถาบันพัฒนาเด็กออทิสติค

ค่ะ    หล่อนรับคำ   หมอขอให้ฉันช่วยสอนการทำกิจวัตรประจำวันบางอย่างให้

คุณยังมาที่บ้านนี้อีกไหม  เมื่อนัชชาไปโรงเรียนแล้ว    ปรานต์มองด้วยความอยากรู้

มันตรินีนิ่งคิดเล็กน้อย  ก่อนจะตอบเสียงเรียบว่า   ฉันช่วยหมอพรทำวิจัยอยู่  คงต้องมาอีกหลายครั้งเพื่อเขียนรายงานค่ะ

ดวงตาของปรานต์ส่องประกายพราว   คุณคงไม่ลืมว่ายังติดหนี้ผมอยู่

แน่นอนค่ะ

วันเสาร์นี้ผมมีแขกญี่ปุ่นอยากให้คุณมาช่วยต้อนรับเขา  หวังว่าคุณคงไม่ปฏิเสธนะ

วันนั้นเป็นวันตรุษจีนนะคะ

ผมทราบดี    เขาบอก  สีหน้าราบเรียบ   แต่เขาเป็นแขกสำคัญของเรา

มันตรินีนิ่งคิดเล็กน้อย  ก่อนจะถามว่า   หากฉันยอมช่วย  จะถือว่าชดใช้หนี้ทั้งหมดใช่ไหม ? “

แน่นอน ! “

ตกลงค่ะ ! “

ริมฝีปากของปรานต์แย้มออกด้วยความพึงใจ   ผมต้องการให้คุณแต่งตัวเป็นพิเศษในการร่วมงานครั้งนี้  นี่เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงด้วยนะ

ยุ่มย่ามกับชีวิตส่วนตัวของฉันจัง    หล่อนบ่นอุบอิบ

เมื่อถึงวันนัดผมจะบอกสถานที่ให้กับคุณสังสิตเพื่อพาคุณไป

มันตรินีมีทีท่าเบื่อหน่าย   ทำเป็นลึกลับไปได้ ! “

บางทีเมื่อคุณได้พบกับแขกของเราอาจรู้สึกอยากขอบคุณกับผมก็ได้นะ

หญิงสาวยักไหล่  แล้วก้าวเดินออกไปจากห้องนั้น  ทิ้งให้ปรานต์มองตามไปด้วยความรู้สึกเจ็บร้าวลึกๆกับท่าทางเมินเฉยของหล่อน

 

**************โปรดติตามตอน 15.2***************

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s