ความหยิ่งและความตระหนี่

ความหยิ่งและความตระหนี่

 

ผู้เป็นขุนพลไม่ควรเย่อหยิ่ง เพราะจักให้สูญเสียจริยธรรม เมื่อหาจริยธรรมไม่ได้ ผู้คนย่อมเอาใจออกห่าง ซึ่งนำพาให้เกิดความระส่ำระสายในกองทัพ ผู้คนพากันแปรพักตร์จากไป อีกทั้งขุนพลมิควรตระหนี่ถี่เหนียว เพราะยังผลให้ตนไม่สามารถบำเหน็จความชอบแก่ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาโดยเที่ยงธรรม อันทำให้ทหารไม่ยอมพลีชีพเพื่อการศึก กองทัพย่อมไม่อาจได้ชัยชนะ แผ่นดินย่อมอ่อนกำลังลง และข้าศึกกลับเข้มแข็งขึ้น ดังที่ขงจื้อเคยกล่าวไว้ว่า แม้ผู้ใดมีพร้อมด้วยสติปัญญาและจริยธรรมอันดีงาม หากเย่อหยิ่งและตระหนี่ถี่เหนียว หาควรศึกษาเป็นเยี่ยงอย่างไม่

 

ความหมาย

 

ขงเบ้งต้องการสอนให้ศิษย์ของเขาทราบว่า ขุนพลที่เย่อหยิ่งนั้นมิเพียงสร้างความบาดหมางและตรอมใจขึ้นในขบวนทัพของตน เขามักถือความจัดเจนของตนเป็นสิ่งตายตัว มองข้ามกฎแห่งสงครามและสภาพการณ์ที่แปรเปลี่ยนเสมอ ในที่สุดจักหลีกเลี่ยงไม่พ้นที่จะต้องประสบความพ่ายแพ้ กองทัพที่เย่อหยิ่งย่อมพ่ายแพ้เสมอ นอกจากนั้น ขุนพลหรือผู้นำองค์กรที่มักอิดเอื้อนจะบำเหน็จความชอบแก่ผู้ใต้บังคับบัญชาที่สร้างคุณประโยชน์แก่กองทัพหรือองค์กรด้วยความเสียดายเงินทอง เป็นการทำลายกำลังใจแก่ทหารหรือลูกน้องอีกทั้งยังก่อให้เกิดความไม่เที่ยงธรรมต่อพวกเขาอีกด้วย เช่น แจกบำเหน็จความชอบต่ำเกินไปเมื่อเทียบกับประโยชน์ที่องค์กรได้รับจากการทำงานของพวกเขา มันคือความไม่เที่ยงธรรมของผู้นำ เป็นต้น

 

********************************

One thought on “ความหยิ่งและความตระหนี่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s