ใต้เงาบาป 12.2

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป 12.2
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 

มันตรินีมีท่าทางเหนื่อยอ่อนหลังจากใช้เวลาหลายชั่วโมงในการสอนวิธีใช้โปรแกรมที่หล่อนเขียนขึ้นให้นัชชาซึ่งรับรู้ได้ดีพอควรสำหรับการเล่นเกมเหล่านั้น  เมื่ออุษาพี่เลี้ยงกลับจากโรงเรียนในตอนค่ำ  หล่อนก็ต้องอธิบายหน้าที่ของอุษาในการช่วยเหลือนัชชาใช้โปรแกรมนี้เช่นกัน

เข้าใจแล้วใช่ไหม  อุษา

ค่ะ อาจารย์   อุษารับคำ  ขณะใช้มือเคาะแป้นอักษรไปมา

เธอต้องกระตุ้นให้เด็กเปล่งเสียงและจับมือเขียนชื่อตัวเองให้ได้     มันตรินีกล่าวเน้นเสียง   ควรทำให้ได้ทุกวันนะ   

เสียงเพจเจอร์ดังขึ้น  หญิงสาวก้มอ่านข้อความสักครู่  คิ้วโค้งงามขมวดเข้าหากัน  พลางหันมาบอกกับอุษาว่า   ฉันขอไปโทรศัพท์หน่อยนะ  เดี๋ยวจะกลับมา

อุษาจึงพานัชชามานั่งพักที่โซฟายาว  แล้วส่งตุ๊กตาผ้าตัวโปรดให้เด็กสาว  ขณะที่มันตรินีเดินออกไปจากห้องนั้นด้วยสีหน้าเครียด

 

มันตรินีเดินมาที่ห้องรับแขกแล้วหมุนโทรศัพท์ไปยังบ้านธมนันท์เพื่อติดต่อกับสังสิต  เมื่อรอสักพักเด็กรับใช้จึงแจ้งว่า

คุณสิตออกไปกับคุณนวล  และจะกลับดึกค่ะ

มันตรินีคิดสักครู่จึงถามว่า   มีใครอยู่บ้านอีกไหม ? “

คุณนิธิศกับคุณกิ่งไปงานเลี้ยงแต่งงาน  ส่วนคุณภัคเพิ่งโทร.มาว่าเธอจะไม่กลับมาทานข้าวเย็น

สรุปคือไม่มีใครเลยสินะ    น้ำเสียงของหญิงสาวบ่งบอกความหงุดหงิดชัดเจน

มันตรินีวางสายทันที  สมองครุ่นคิดหนักเพราะไม่อยากกลับบ้านในเวลาค่ำโดยอาศัยรถเมล์

ไม่มีคนมารับคุณหรือ ? “   ปรานต์ยืนกอดอกมองอยู่เอ่ยถามขึ้น

คุณได้ยินที่ฉันพูดรึ ! “

ชายหนุ่มพยักหน้ารับ  พลางกล่าวว่า  ผมไม่ได้แอบฟังนะ  เดินผ่านมาได้ยินพอดี

ทีแรกชัชบอกว่าจะมารับ  แต่เขามีธุระด่วน    มันตรินีบ่นพึม   พี่สิตก็ไม่อยู่  ฉันคงต้องรีบกลับก่อนที่ฟ้าจะมืดเกินไป

กลัวเป็นเหมือนกันรึ ! “

มันตรินีมองชายหนุ่มเขม็ง  ปรานต์หัวเราะร่วน   อันที่จริงคุณน่าจะหัดขับรถ  ต่อไปจะได้ไม่ต้องพึ่งรถเมล์หรือรถของใคร  ทำไมต้องเอาชีวิตมีค่าของเราไปฝากไว้กับเท้าของคนอื่นล่ะ คุณตรี

ไม่ใช่เรื่องของคุณ ! “

ปรานต์ถอนใจเล็กน้อย   คุณเก็บคำพูดของผมไปคิดบ้าง  ก็จะดีมากนะ

มันตรินีบอกเสียงขุ่นว่า   คุณชอบพูดเตือนฉันบ่อยๆ  สมองของฉันจดจำไม่หมดหรอกค่ะ

เริ่มอารมณ์ไม่ดีแล้วสิ คุณตรี    ปรานต์กล่าวล้ออย่างรู้ใจ

มันตรินีมองค้อนขวับ  ทำท่าจะเดินกลับห้องสอน 

ชายหนุ่มคว้าแขนของหล่อนไว้เสียก่อน  พลางบอกเสียงอ่อนโยนว่า   ผมจะไปส่งคุณเอง  แต่อยู่ทานข้าวกับเราสักมื้อนะ คุณตรี

ดวงตาของหญิงสาวมีแววครุ่นคิดเล็กน้อย  ก่อนที่หล่อนจะตอบเสียงสะบัดว่า

ฉันต้องพึ่งพารถของคุณ  แล้วปฏิเสธเงื่อนไขนั้นได้อย่างไรล่ะ

ปรานต์ยิ้มพอใจ   ผมชอบตอนคุณไม่ดื้อนี่แหละ

ฉันไม่ชอบคนจู้จี้  ขี้บ่น  ชอบทำตัวเป็นเจ้านายบ่อยๆ    หล่อนตอบเสียงขุ่นแล้วก้าวเท้าออกไปจากห้องรับแขกนั้น  โดยมีสายตาของชายหนุ่มมองตามเจ้าของร่างเล็กไปด้วยหัวใจอิ่มเอิบอยู่ลึกๆ

 

ขณะที่รถของปรานต์ อัครชัย กำลังจอดติดไฟแดงที่สี่แยก  มันตรินีหันไปเห็นรถเก๋งสีบรอนซ์จอดอยู่ด้านข้าง  หนุ่มสาวในรถกำลังนั่งคลอเคลียอย่างมีความสุข  หล่อนเพ่งมองด้วยหัวใจสั่นรัว  เมื่อไฟเขียวปรากฏรถทุกคันต่างแล่นฝ่าความมืดไปอย่างเร็ว

คุณช่วยขับรถตามคันสีบรอนซ์ไปที    มันตรินีบอกกับปรานต์ซึ่งเป็นคนขับ

มีอะไรรึ ? “

โปรดขับตามไป  โดยไม่ต้องถามเถอะ    ดวงตาของหญิงสาวมองอย่างอ้อนวอน

ปรานต์ตัดสินใจทำตามคำขอร้องของอีกฝ่ายด้วยความสงสัยยิ่ง

คุณจะเข้าไปในนั้นรึ ? “   ปรานต์ถามขึ้น  เมื่อเห็นรถคันสีบรอนซ์แล่นหายเข้าไปในโรงแรมม่านรูดใหญ่แห่งหนึ่ง

มันตรินีเม้มปากนิดหนึ่ง  ก่อนจะบอกว่า จอดรถแถวนี้แหละ  ฉันอยากใช้เวลาคิดก่อน

ปรานต์จึงจอดรถไว้ข้างโรงแรมนั่นเอง  ทั้งสองนั่งเงียบไปพักใหญ่

บอกได้ไหมว่าคุณเห็นอะไรในรถคันนั้น    เขาถามด้วยความอยากรู้

ฉันไม่มั่นใจ  จึงอยากพิสูจน์ก่อน    หล่อนตอบเสียงอ่อน  เมื่อนั่งทำใจได้แล้วจึงเปิดประตูรถ

คุณจะไปไหน ? “

ฉันจะไปดูให้แน่ใจค่ะ

ปรานต์พูดเตือนว่า  คุณไม่ควรเข้าไปในนั้นเลยนะ

ฉันเคยเข้ามาแล้วนะ    หล่อนโต้  แล้วก้าวเท้าออกไปจากรถโดยเร็ว

ปรานต์ตัดสินใจเดินตามไป  เขาเห็นหญิงสาวสอบถามบางอย่างกับเด็กหนุ่มที่เฝ้าประตูจากนั้นก็เดินลึกเข้าไปยังห้องที่ต้องการ

มันตรินีเปิดม่านออก  จึงเห็นรถสีบรอนซ์จอดสงบนิ่งอยู่  หล่อนยืนมองด้วยสีหน้าเรียบเฉยยิ่ง

คุณคิดจะทำอะไร ? “   ปรานต์ยึดแขนของหญิงสาวไว้  เมื่อหล่อนกำลังก้าวเท้าไปยังประตูห้องนั้น

บางทีการไม่เห็นจะดีกว่านะ คุณตรี    เขากล่าวเตือนเมื่อพอเดาได้ว่าหล่อนเห็นอะไร       

หญิงสาวตอบเสียงเด็ดเดี่ยวว่า   ฉันไม่ชอบมีอะไรคาใจ ! “

คุณตรี ! “

 

เสียงเคาะประตูทำให้ชัชจำใจต้องผละจากร่างเปลือยเปล่าของสิดาพรด้วยความขัดเคืองยิ่ง  เขากระชากประตูเปิดออกแล้วตะลึงงันเมื่อเห็นผู้ที่ยืนอยู่ถนัดตา

ตรี ! “

มันตรินีมองชัชเพื่อนชายซึ่งสวมเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว  แล้วหมุนกายเพื่อเดินออกไปจากที่นั่น  โดยมีปรานต์ยืนอยู่ไม่ห่างนัก

ชัชรีบวิ่งตามมันตรินี  พลางฉุดรั้งไว้ได้  หญิงสาวไม่ยอมมองเพื่อนชายเลย

  ผมมีคำอธิบายได้นะ คุณตรี    ชัชบอกเสียงรัว  ใบหน้าซีดเผือด

ถึงอย่างไรชัชยังมีความเกรงใจต่อมันตรินีซึ่งเขาหลงชื่นชมนับแแรกเห็น  จึงไม่อยากให้หล่อนหลุดลอยไปง่ายดายเช่นนี้

มันตรินีตัดสินใจบางอย่างได้  จึงเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย  น้ำเสียงเย็นชายามกล่าวว่า

คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายเรื่องนี้  เพราะเราต่างก็มีอิสระในการเลือกเส้นทางชีวิต  ฉันหวังว่าคุณจะได้ตามที่ต้องการนะคะ ชัช

คุณตรี…… “   ชัชมองอ้อนวอน  โดยยังไม่ยอมปล่อยแขนหญิงสาว   ผมทำผิดต่อคุณ  แต่อยากให้ฟังผมสักนิด

หญิงสาวถอนใจหนัก   เมื่อคุณตกลงใจจะทำสิ่งนี้  ก็น่าจะพร้อมรับผลลัพท์ของมันสิ  อย่าคิดว่าจะจับปลาสองตัวด้วยมือเดียว  เพราะมันเป็นไปไม่ได้

ผม…… “

ลาก่อนค่ะ  ชัช    มันตรินีพูด  พลางสะบัดแขนจนพ้นจากการเกาะกุมของเขา  ชัชมองด้วยความอาลัย  เขารู้ดีว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายของเขากับหญิงสาวผู้ปราดเปรื่องคนนี้  เพราะเมื่อ

มันตรินีตัดสินใจแล้ว  ไม่มีใครเปลี่ยนหล่อนได้ง่ายๆ  แม้แต่ตัวเขาเอง  ปรานต์มองเพื่อนชายของมันตรินีที่ยืนคอตกด้วยความไม่พอใจ  พลางหันขวับไปที่ประตูห้องเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังเดินมา

ทำไมช้านักล่ะ ชัช

สิดาพร ! “   ปรานต์มองด้วยความตกใจ

สาวใหญ่ร่างสูง  ผอมที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนใหญ่ปกปิดร่างกายยืนตะลึงมองปรานต์  ท่าทางกระอักกระอ่วนใจยิ่ง

ผมไม่นึกเลยว่าคุณจะกล้าทำแบบนี้กับแฟนหลานสาว    ปรานต์กัดกรามแน่น  พลางสะบัดหน้าเดินจากไป

ปรานต์ ! “   สิดาพรครางในลำคอ  ตามองเจ้าของร่างสูงล่ำสันด้วยหัวใจชาวาบ

ทำไมคุณต้องมาเห็นฉันในสภาพนี้นะ    หล่อนพูดอย่างขัดเคือง

ชัชเดินกลับมาหาเจ้านายสาวใหญ่  พลางบอกเสียงต่ำว่า   เรากลับกันเถอะ

คุณยังแคร์แม่นั่นรึ !     สิดาพรถามประชด

ผม…….. “   ชัชพูดอึกอัก

สิดาพรเข้ามาคลอเคลียชายหนุ่มอย่างมีชั้นเชิง   เมื่อมันจบไปแล้ว  พวกเราน่าจะสานต่อส่วนที่ค้างไว้ให้จบอย่างสมบูรณ์โดยไม่ต้องแคร์ใครอีกสิ ชัช

ทั้งสองจึงเดินกลับเข้าห้องพักเพื่อหาความสุขกัน  โดยทิ้งปัญหาหนักใจไว้นอกห้องนั้น

 

ปรานต์เดินกลับมาที่รถก็เห็นมันตรินีนั่งรออยู่ก่อนแล้ว  สีหน้าของหล่อนดูเฉยชาเหลือเกิน  ไม่เหมือนคนที่เพิ่งอกหักโดยทั่วไปที่มักฟูมฟาย  โวยวายน้ำตานอง

ถ้าคุณอยากร้องไห้เพื่อระบายเสียบ้างก็ได้นะ คุณตรี    เขาบอกอย่างเห็นใจยิ่ง

มันตรินีหันขวับมองชายหนุ่มด้วยแววตาลุกวาวทำไมฉันต้องร้องไห้เพื่อผู้ชายคนนั้น ! “

ผม…….. “

หญิงสาวหันไปทางอื่น  พลางบอกเสียงต่ำว่า   น้ำตาของฉันมีไว้สำหรับคนที่ฉันรัก  ไม่ใช่เพื่อนอย่างชัช

ผมคิดว่าชัชเป็นแฟนของคุณเสียอีก

ทุกคนต่างยัดเยียดเขาให้ฉันต่างหาก    หล่อนตอบเสียงกระด้าง

คุณให้ความสนิทสนมกับเขามากเป็นพิเศษ  แม้แต่ชนิตว์ยังเข้าใจเช่นนั้น    เขาพูดด้วยความฉงน

มันตรินีเหยียดยิ้มเล็กน้อย   อันที่จริงฉันก็เอาใจใส่เพื่อนทุกคนเท่ากัน  เพราะฉันมีเพื่อนน้อย  จึงพยายามรักษามิตรภาพนี้ไว้ให้นานที่สุด  แต่พวกคุณต่างตีความให้แตกต่างกันโดยยึดความเป็นชายและหญิง  ดังนั้นชัชจึงกลายเป็นแฟนของฉันโดยปริยายซึ่งฉันขี้เกียจอธิบายเอง

ทำไมคุณต้องตามชัชเข้ามาที่นี่ ? “

  นี่เป็นโอกาสเดียวที่จะทำให้ชัชไปจากฉัน  โดยไม่ถือเป็นความผิดของฉัน  และไม่ต้องอธิบายความคิดของฉันนับแต่แรกด้วย    มันตรินีตอบเสียงหนัก  ดวงตาเป็นประกาย   อีกทั้งชัชจะไม่เกลียดชังฉันตลอดไป

ปรานต์รู้สึกทึ่งในความคิดของหญิงสาวซึ่งซับซ้อนมาก   อันที่จริงคุณอยากให้เขาตัดใจจากคุณ  โดยที่เขายังมีความรู้สึกที่ดีกับคุณสินะ

ถูกต้อง ! “

คุณน่าจะบอกไปเลยสิ

ฉันไม่กล้าพอที่จะทำร้ายจิตใจของชัชซึ่งหวังในตัวฉันมานาน    หล่อนตอบจริงจัง  แววตาหม่นเศร้า   ฉันไม่อยากทำร้ายเพื่อน  จึงต้องรอเวลาที่เหมาะสม

คุณอดทนและลึกซึ้งมาก  คุณตรี

คุณคงอยากถามสินะว่า  ทำไมจึงเล่าให้คุณฟัง    หล่อนย้อนถามอย่างรู้ใจ

ปรานต์พยักหน้ารับ  หญิงสาวตอบเสียงแผ่วต่ำว่า   ฉันอยากระบายความอึดอัดใจออกมาเสียที  เมื่อทุกอย่างจบลงแบบนี้  ม่ายงั้นฉันคงอั้นใจตายแน่

ชายหนุ่มหัวเราะคิก  นัยน์ตาพราว   คุณนี่ร้ายลึกเชียวนะ

กลับบ้านได้แล้ว ! “  หล่อนพูดขึงขัง

ปรานต์จึงเคลื่อนรถออกไปจากโรงแรมม่านรูดแห่งนั้นทันที  ครั้งนี้ทำให้เขาได้รู้จักความช่างคิดของมันตรินีซึ่งเมื่ออดีตเขาเห็นหล่อนเป็นหญิงสาวซื่อบริสุทธิ์คนหนึ่งเท่านั้น  อันที่จริงหล่อนมีความคิดเฉียบแหลมและลึกซึ้งเกินกว่าที่เขาจะหยั่งรู้ได้  ผู้หญิงคนนี้ช่างสมกับที่มีสายเลือดนักสู้ของสรพศ พิตรพิบูลจริงๆ ! 
******************* โปรดติดตามตอนต่อไป *****************************
สงวนสิทธิ์ตามกฎหมายลิขสิทธิ์
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s