ใต้เงาบาป 8.2

เฉพาะอ่านออนไลน์
 
ใต้เงาบาป 8.2
 
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 

ในห้องประชุมใหญ่ของโรงแรมที อาร์ พาวิลเลี่ยนการเจรจาระหว่างนิธิศเจ้าของโรงแรมใหญ่แห่งนี้กับพลัช ผู้จัดการบริษัทลงทุนของสิงคโปร์เพิ่งยุติลง  ภัคธีมานั่งฟังการสนทนามาตลอดมีสีหน้าไม่ดีนักกับผลเจรจาที่ยังไม่น่าพอใจ

ผมต้องขอเวลาศึกษาตัวเลขที่คุณเสนอมาก่อน   นิธิศกล่าวสรุปด้วยท่าทางเยือกเย็น

พลัชยิ้มเล็กน้อย  ไม่มีปัญหา  ผมหวังว่าเราคงทำธุรกิจร่วมกันได้

บุคคลทั้งสองสัมผัสมือกัน  ชายหนุ่มจึงค้อมศีรษะให้กับภัคธีมาเป็นเชิงอำลา  แล้วเดินออกไปจากห้องนั้น  หญิงสาวยิ้มเขินกับแววตาคมกริบของพลัชซึ่งจัดได้ว่ามีหน้าตาหล่อจัดมากคนหนึ่งเท่าที่หล่อนเคยพบมาในสังคม

เขาเป็นชาวสิงคโปร์ที่พูดไทยชัดมากนะคะ  พ่อ

นิธิศพยักหน้าเห็นด้วย  เท่าที่พ่อรู้  คุณพลัชมีพ่อเป็นคนไทย  ส่วนแม่เป็นสาวสิงคโปร์  แต่ทั้งคู่ตายไปแล้ว  เขาจึงอยู่ในอุปการะของแม่บุญธรรมที่เป็นคนไทยเช่นกัน

มิน่าล่ะ  เขาจึงพูดไทยได้ชัดขนาดนี้

เขายังเป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ที่รู้จักใช้โอกาสช่วงชิงความได้เปรียบอีกด้วย   นิธิศยื่นเอกสารของพลัชให้ลูกสาว  พลัชรู้ว่าโรงแรมกำลังขาดเงินสดหมุนเวียน  จำเป็นต้องหาผุ้ร่วมทุนใหม่เพื่อทดแทนกับคนเก่าที่ถอนตัวกะทันหัน  เขากดราคาซื้อหุ้นจนต่ำและเสนอขอซื้อหุ้นเพิ่มในสัดส่วนที่อาจกระทบต่อการบริหารของพ่อได้

แต่เขาจ่ายเป็นเงินสดนะคะ  พ่อ

นิธิศมองลูกสาวด้วยแววตาตำหนิ   มีไม่กี่คนหรอกที่ให้ความช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน  การทำงานกับพลัชต้องคิดให้รอบคอบก่อน  จำไว้ล่ะ ภัค

ค่ะ   ภัคธีมายิ้มเจื่อนกับคำเตือนของบิดา

 

ขณะเดียวกันภายในห้องสูทของพลัช  ชายหนุ่มกำลังนั่งอ่านเอกสารที่ไอรีนจัดเตรียมไว้  หญิงสาวยืนมองภาพทิวทัศน์ของกรุงเทพฯผ่านหน้าต่างห้องอย่างอารมณ์ดี

คุณคิดว่าเขาจะยอมขายหุ้นให้เราไหมคะ  พลัช

คุณนิธิศไม่มีทางเลือกมากนัก   พลัชตอบ  ตามองเอกสารแน่วแน่  นอกจากยอมไปขอความช่วยเหลือจากเขาคนนั้น

ไอรีนทรุดนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับชายหนุ่ม  ข้อมูลของเราบอกว่า  ทั้งสองไม่เคยยุ่งเกี่ยวทางธุรกิจกันเลยนี่นา

คุณลืมไปเรื่องหนึ่ง  ไอรีน

หญิงสาวขมวดคิ้วแน่น  ขณะที่ชายหนุ่มพูดเฉลยขึ้นว่า  แม่ของนิธิศมีหุ้นอยู่ในบริษัทของสรพศ พิตรพิบูลกับของขัมน์ อัครชัย  และไม่เคยใช้สิทธิ์ของผู้ถือหุ้นเลย  หลายปีมานี้คุณนวลพรรณให้เจ้าของบริษัทเหล่านั้นใช้สิทธิ์แทนเธอ  โดยรับแต่เงินปันผลอย่างเดียว

ผู้หญิงคนนั้นไว้วางใจขนาดนั้นเชียว

พลัชเอ่ยอีกว่า  แม่ไม่เคยเล่าที่มาของความไว้วางใจนี้เลย  ผมจึงเดาว่าคุณนวลพรรณกับพวกนั้นต้องมีความสัมพันธ์แนบแน่นมากเป็นพิเศษ

แน่นอนอยู่แล้ว  เพราะครอบครัวของนวลพรรณเป็นหนึ่งในเป้าหมายของแม่ด้วย

ไอรีนตอบ  พลางนึกถึงมารดาบุญธรรมซึ่งเลี้ยงดูหล่อนมาอย่างดี  และเป็นเจ้าของแผนการแก้แค้นเหล่าบุคคลที่เคยสร้างความเจ็บปวดให้กับนางพัชนีผู้มีพระคุณต่อชีวิตของหล่อนและ

พลัช

ได้เวลาไปพบกับคุณวิชิตแล้วค่ะ  พลัช

ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้  แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า  ขณะที่ไอรีนโทรศัพท์สั่งให้เจ้าหน้าที่โรงแรมฯเรียกแท็กซี่ไว้สำหรับคนทั้งสอง

 

หลังจากที่พลัชกับไอรีนเจรจาธุรกิจกับวิชิตซึ่งเป็นลูกน้องคนสนิทของเจ้าพ่อวงการค้าของเถื่อนและยาเสพติดในแถบภาคตะวันออก  หญิงสาวแยกตัวไปเที่ยวยามราตรี  ส่วนพลัชกลับเข้าโรงแรมที อาร์ พาวิลเลี่ยน  เพื่อพักผ่อนส่วนตัว  สายตาของเขาสะดุดอยู่ที่เจ้าของร่างเล็กบางในชุดวอร์มสีแดงสลับขาวพร้อมกระเป๋าถือใบใหญ่ซึ่งเดินตรงไปที่ลิฟต์  เขาจำได้ดีว่าหล่อนคือ

มันตรินี ธมนันท์  เท้าทั้งสองรีบก้าวตามไปทันที  แต่ประตูลิฟต์ปิดเสียก่อน  เขาจึงยืนมองตัวเลขหน้าลิฟต์เพื่อดูว่าหญิงสาวขึ้นไปที่ชั้นใด

 

หลังจากสืบทราบว่ามันตรินีกำลังใช้ห้องเล่นสควอชเพียงคนเดียว  ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเสื้อยืด  กางเกงขาสั้นสีขาว  พร้อมไม้ตีสควอชในมือ  เขายืนมองเจ้าของร่างเล็กที่กำลังหวดลูกสควอชอย่างเต็มแรงด้วยแววตาพินิจ  เม็ดเหงื่อผุดเต็มใบหน้ากลมงามได้รูป  ดวงตาคมใส  จมูกโด่ง  และริมฝีปากบางเฉียบของหล่อนเป็นที่สะดุดตาของเขายิ่ง

เสียงเคาะประตูดัง  ทำให้มันตรินีพักการเล่นชั่วครู่  พลางหันมองชายหนุ่มผู้เข้ามาใหม่ด้วยแววตาประหลาดใจ

ฉันเช่าห้องนี้แล้วค่ะ

ผมชื่อพลัช ! “  ชายหนุ่มกล่าวแนะนำก่อน  พร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร

มันตรินียืนนิ่ง  ดวงตาส่อแววไม่พอใจเล็กน้อย  ขณะที่พลัชไม่สนใจนัก  แล้วเอ่ยว่า

ผมเห็นคุณเล่นคนเดียว  ส่วนตัวผมก็ไม่ชอบเล่นตามลำพัง  คุณคงไม่รังเกียจหากผมจะร่วมเล่นด้วยนะครับ

คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวอึ้งไปกับความใจกล้าของชายหนุ่มเบื้องหน้า  นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้ามาตีสนิทกับหล่อนอย่างรวดเร็วนับแต่กลับมาอยู่เมืองไทย

วิธีจู่โจมจีบสาวของคุณใช้ไม่ได้ผลหรอกค่ะ   หล่อนกล่าวตอบเสียงแข็ง  แล้วเปิดประตูเป็นการเชิญชายหนุ่มออกไป   ฉันอยากเล่นคนเดียว ! “

ผมต้องการเล่นกีฬา  ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดระแวงหรอก

สีหน้าและแววตาจริงจังของเขาทำให้มันตรินีนิ่งเงียบไป  หล่อนยืนกรานว่า  คุณทำให้ฉันเสียเวลามากแล้ว  เชิญออกไปเถอะค่ะ

ผมก็ยุติธรรมพอจะหารค่าเวลาคนละครึ่งนะครับ

ตื้อจัง ! “  หล่อนถอนใจหนัก  เริ่มรำคาญบ้างแล้ว  พลางถามไปว่า  คุณเป็นแขกของโรงแรมหรือเปล่าคะ ? “

ผมพักที่นี่ ! “

ฉันเป็นญาติกับเจ้าของโรงแรมนี้….. “  หล่อนบอกเสียงจริงจัง  เพื่อเห็นแก่ลูกค้าของท่าน  เราจะเล่นสควอชร่วมกันสักเกมหนึ่ง

ดีครับ   เขายิ้มพอใจ  จากนั้นทั้งสองก็เริ่มตีสควอชอย่างสนุกสนานกับกีฬาโดยไม่มีการพูดคุยมากนัก  จนกระทั่งสิ้นสุดเกมด้วยชัยชนะของพลัชชายหนุ่มแปลกหน้า

มันตรินีกับพลัชนั่งพิงผนังห้องด้วยอาการเหนื่อยหอบ  พลางดื่มน้ำและเช็ดเหงื่อบนใบหน้าด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กที่ติดตัวมา

เรียกเหงื่อเสียบ้าง  ทำให้ความรู้สึกดีขึ้นมากนะครับ

หญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย  คลายเครียดด้วยค่ะ

คุณชอบเล่นสควอชหรือครับ ? “  เขาเริ่มชวนคุยระหว่างนั่งพักเหนื่อย

ไม่หรอกค่ะ

ชายหนุ่มมีสีหน้าแปลกใจ  มันตรินีหัวเราะในลำคอ  แววตาสดใส  ฉันนึกไม่ออกว่าควรเล่นกีฬาประเภทไหนเพื่อออกกำลังกายส่วนตัว  จึงเลือกสควอชเพราะคุ้นเคยกับมันตอนเรียนที่ญี่ปุ่นค่ะ

ผมชอบเล่นเพราะได้เหงื่อ  ไม่ต้องตากแดด  แถมยังใช้คุยธุรกิจกับลูกค้าได้ด้วย

คุณเป็นนักธุรกิจหรือคะ ? “

เขาค้อมศีรษะรับ  ผมมีบริษัทในสิงคโปร์ ! “

ฉันคิดว่าคุณเป็นคนไทยนะเนี่ย  พูดชัดมากค่ะ   หล่อนกล่าวชมจากใจ

แม่บุญธรรมของผมเป็นคนไทย  ท่านบังคับให้พูดไทยกับท่านตั้งแต่เด็ก   เขาเล่าเสียงเรียบ  แววตาขื่นขมเล็กน้อยยามนึกถึงวันเวลาในอดีต

มันตรินีไม่สนใจความเป็นมาของชายหนุ่มอีก  เมื่อมองนาฬิกาข้อมือซึ่งบอกเวลาหนึ่งทุ่มหล่อนผุดลุกขึ้นทันที  ฉันต้องกลับบ้านเสียที ! “

รังเกียจไหม  หากผมขอเลี้ยงอาหารสักมื้อ

หญิงสาวส่งยิ้มเป็นมิตร  ไม่ดีกว่า  เพราะฉันต้องกลับไปทานกับครอบครัวอยู่แล้ว

พลัชยอมรับคำปฏิเสธของอีกฝ่ายโดยดี  พลางถามอีกว่า  ผมยังไม่รู้จักชื่อของคุณเลย

ผ่านมาก็ผ่านไป  ไยต้องรู้จักกัน  ไม่นานคุณก็ลืมฉันแล้วค่ะ   หล่อนตอบเลี่ยงอย่างชาญฉลาด  แล้วบอกทิ้งท้ายอีกว่า  วันนี้ฉันจ่ายค่าเวลาเอง  เพื่อตอบแทนที่คุณเล่นสควอชเป็นเพื่อนฉันด้วยความสะใจจริงๆค่ะ  คุณพลัช

ชั่วแว่บเดียวดวงตาสีเข้มของพลัชที่มองเจ้าของร่างเล็กซึ่งก้าวออกไปจากห้องนั้นเปล่งประกายอ่อนโยน  ต่อมาประกายกร้าวพลันมาแทนที่ในแววตาของเขา

วันนี้คุณไปจากผมได้  สักวันผมจะสยบหัวใจของคุณ ! “  เขาให้สัญญาด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม  ขณะที่หัวใจเสี้ยวหนึ่งของพลัชเริ่มสั่นคลอนกับไมตรีจริงใจของมันตรินีซึ่งมอบให้เพื่อนแปลกหน้าเช่นเขา

 

                                                                                           *****************โปรดติดตามตอนต่อไป***************

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s