ใต้เงาบาป 4.2

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป 4.2
 
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 

หนุ่มใหญ่ร่างสูง  ใบหน้าเรียวยาว  ผมตัดสั้นเกรียน  กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารขนาดใหญ่เพียงลำพัง  เมื่อหญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาในห้อง  เขาจึงโบกมือให้ลูกน้องที่มาส่งมันตรินีออกไปรอข้างนอก  ภายในห้องจึงเหลือเพียงคนทั้งสองเท่านั้น

เชิญนั่ง  คุณตรี   เขาเอ่ยขึ้นก่อน  ดวงตาคมเข้มมองสาวร่างเล็กด้วยแววอ่อนโยน

มันตรินีเลือกนั่งเก้าอี้ซึ่งอยู่คนละมุมกับชายหนุ่ม  สีหน้าเรียบเฉย

เราไม่ได้พบกันนานเท่าไรแล้ว ? 

สองปี ! “

คุณสบายดีสินะ   เขามองอีกฝ่ายนิ่ง

มันตรินีมองสบนัยน์ตาของชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง  คุณมีเรื่องอะไร  และทำไมจึงจับ

ชนิตว์มาด้วย

ผมไม่ได้จับเพื่อนของคุณ  แค่เชิญมาทำความรู้จักกันเท่านั้น

คุณพูดให้ฟังดูดีนะ   หล่อนกล่าวโต้  ดวงตาเป็นประกาย  ทำตัวเหมือนพวกนักเลง ! 

ปรานต์ยิ้มเย็น  พลางนั่งกอดอก  ท่าทางผ่อนคลาย  ผมห้ามความคิดของคุณไม่ได้  แต่สิ่งที่ผมทำไปเพื่อปกป้องกิจการของคุณลุง

พวกนอกกฎหมาย ! “

เราคุยเข้าเรื่องกันดีกว่า   เขาบอกตัดบท  เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มมีอารมณ์ไม่ดี

คุณช่วยเพื่อนขโมยข้อมูลสำคัญของบริษัทใช่ไหม? 

มันตรินีถอนใจหนัก  ก่อนจะกล่าวยอมรับว่า   ฉันไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบริษัทของเขา  หากรู้ก่อน  จะไม่ยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด 

คุณยอมรับว่าทำสินะ

หญิงสาวพยักหน้ารับโดยดี  ปรานต์นิ่งไปนิดหนึ่ง  พลางถามขึ้นว่า  คุณเห็นข้อมูลในนั้นหรือยัง? “

เพิ่งเริ่มดู  คุณก็เรียกมาพบนี่แหละ

ผมต้องการสำเนาของคุณ ! “

ไม่มีปัญหาค่ะ !    หล่อนตอบรับทันที   แล้วเรื่องของชนิตว์ล่ะ? “

เธอยอมคืนแผ่นต้นฉบับโดยดี  ผมก็ไม่ทำอะไรหรอก

คุณขู่เธอรึ !”

ปรานต์ยิ้มที่มุมปาก  เราคุยกันด้วยเหตุผลต่างหาก ! “

หญิงสาวโล่งใจบ้างกับคำตอบของเขา  ขณะที่ชายหนุ่มกล่าวเตือนว่า  คุณไม่ควรวางใจเพื่อนเกินไปนะ

หมายความว่าอย่างไร ? 

คุณแพ้พนันกับเธอคนนั้น  จึงต้องทำงานให้ชิ้นหนึ่งใช่ไหม ? 

คุณรู้ ! “  หล่อนรู้สึกตกใจปนเสียหน้าเล็กน้อย  ยามอยู่เบื้องหน้าของชายคนนี้

คุณชนิตว์เล่าวิธีทำให้คุณยอมทำงานให้เธอ  โดยไม่มีทางปฏิเสธ 

มันตรินีนิ่งอึ้ง  ปรานต์ยกเหรียญบาทขึ้น  พลางเอ่ยเสียงเย็นว่า  คนฉลาดอย่างคุณก็โดนหลอกได้โดยอาศัยเหรียญสองหน้าที่นักต้มตุ๋นชอบใช้นะ  เหลือเชื่อจริงๆ 

หลอกรึ ! “

คุณควรจำไว้เป็นบทเรียนล่ะ

ใบหน้าของมันตรินีร้อนผ่าวด้วยความอับอายที่โดนเพื่อนหลอก  ไม่นึกว่าชนิตว์จะทำกับเพื่อนได้เพียงนี้

เพื่อนของคุณอยากได้งาน  จนกระทั่งยอมใช้วิธีนี้  ซึ่งผมว่าไม่ฉลาดเลยนะ

คุณก็สั่งสอนไปแล้วนี่นา

ปรานต์หัวเราะในลำคอ  นัยน์ตาพราวระยับ   วันนี้เธอโชคดีที่พบกับผม  ถ้าเป็นคนอื่นเธออาจไม่สมบูรณ์เช่นนี้  คุณควรเตือนเพื่อนไว้บ้างล่ะ

ฉันว่าครั้งนี้คงทำให้นิตว์เข็ดหลาบมากเชียว

คุณเองก็ไม่ควรทำตัวเป็นพวกแฮกเกอร์ ( นักขโมยข้อมูล)นะ  คุณตรี

ฉันไม่ได้เป็นสักหน่อย   หล่อนกล่าวเถียงเสียงแข็ง

ชายหนุ่มอมยิ้ม  เมื่อเห็นเจ้าของใบหน้ากลมที่สวมแว่นตากรอบทองเม้มปากแน่นอย่างขัดอารมณ์กับคำพูดของเขา

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเพียงไร  คุณยังไม่ทิ้งความเจ้าอารมณ์เลยนะ

หญิงสาวเผลอค้อนอีกฝ่ายด้วยความลืมตัว  มันเป็นเรื่องของฉัน ! 

ความเจ้าอารมณ์ทำให้ไม่สามารถทำงานใหญ่หรือสำคัญได้นะ

คุณไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของฉันเลย  โดยเฉพาะเมื่อฉันทำงานอยู่   หล่อนตอบเสียงกร้าว

ปรานต์พยักหน้ายอมรับว่า  คุณอาจพูดถูก  เพราะผมเคยเห็นตอนที่ไปรับเหรียญทองของคุณเท่านั้น

ไม่ใช่อาจจะ  แต่เป็นความจริงต่างหาก   มันตรินีพูดโต้  นัยน์ตาขุ่นขวางทันใด

เมื่อไหร่ผมจะได้เห็นคุณทำงานล่ะ ? 

         หญิงสาวเมินหน้าไปทางอื่นที่ไม่มีดวงตาคมเข้มของเขาซึ่งมองล้อในที  ไม่จำเป็นสักนิด ! “

ปรานต์หัวเราะร่วน  แววตาเป็นประกายยิ้มๆ  นี่เป็นคำตอบประจำของคุณ  ตอนที่หาคำตอบไม่ได้สินะ  คุณตรี

เรื่องของฉันน่าขำนักรึ ! “

ผมหยุดหัวเราะก็ได้   เขาพยายามกลั้นหัวเราะเต็มที่เพื่อเอาใจอีกฝ่าย

มันตรินีผุดลุกขึ้นยืน  คุณพูดเสร็จแล้ว  ฉันคงกลับได้แล้วนะ

ผมยังมีคำถามอีกนะ

จำเป็นต้องฟังคุณด้วยรึ ! “  หล่อนย้อนถามอีกฝ่าย

ปรานต์ตอบเสียงขึงขังว่า  จำเป็นสิ ! “

หญิงสาวมองอีกฝ่ายอย่างชั่งใจ  ก่อนจะทรุดนั่งเช่นเดิม  พลางบอกหน้าตาเฉยว่า  หากอยากได้คำตอบจากฉัน  คุณต้องไม่หัวเราะใส่ฉันอีกนะ

ผมให้สัญญา !     เขาบอกเสียงจริงจัง

ริมฝีปากบางได้รูปของมันตรินีแย้มออกเล็กน้อยแสดงถึงความพึงพอใจ  ดวงตาสีเข้มของชายหนุ่มส่องประกายระยับเมื่อได้เห็นหญิงสาวลดความแข็งกร้าวลงบ้าง  นั่นหมายความว่าการสนทนาระหว่างทั้งสองคงดำเนินไปด้วยดี

ผมรู้มาว่าคุณเดินทางด้วยรถเมล์  โดยไม่ยอมขับรถเอง  มีเหตุผลไหม ? 

นั่งสบาย  ไม่ต้องกังวล  มีคนขับรถให้  แปลกตรงไหนคะ

ปรานต์ถอนใจเล็กน้อย  สำหรับคนอื่นผมก็ว่าไม่แปลก  แต่คุณไม่จำเป็นต้องทำเหมือนเขานี่นา  หากไม่อยากขับรถเอง  ก็จ้างคนขับสิ  ไม่น่าไปเสี่ยงอันตรายในรถเมล์นะ

ทำไมคุณต้องยุ่งกับชีวิตประจำวันของฉันนักนะ  คุณปรานต์

ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของคุณ

คุณหรือเขาคนนั้นที่มีความรู้สึกเช่นนี้ ?    หล่อนถามเสียงเข้ม

ปรานต์นิ่งเงียบไป  มันตรินีเอ่ยเน้นเสียงว่า  คุณไปบอกเขาได้เลยว่า ฉันยังรักชีวิตอยู่  เมื่อหมดสนุกกับชีวิตนี้เมื่อไร  มันตรินี ธมนันท์ก็จะไปจากโลกนี้ โดยไม่มีใครขัดขวางได้หรอก  แม้เขาคนนั้นจะมีอิทธิพลล้นฟ้าเพียงใด

คุณยังโกรธลุงพศอยู่หรือ  คุณตรี

มันตรินีนิ่งอึ้งไป  ขณะที่ชายหนุ่มมองอีกฝ่ายอย่างค้นหา

ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคุณนี่นา

ปรานต์บอกเสียงต่ำว่า  เรื่องความบาดหมางของคนรุ่นก่อน  คุณไม่ควรนำมาใส่ใจอีกเลย  เพราะเวลาระหว่างคุณกับเขาเหลือเพียงไม่มากนัก 

คำพูดของปรานต์สะกิดหัวใจของหญิงสาวให้เสียวแปลบอยู่ลึกๆ  บางทีเขาอาจพูดถูกแต่บางอย่างในใจทำให้หล่อนตัดสินใจเดินสะบัดหน้าออกไปอย่างเร็ว

นิสัยดื้อรั้น  ใจแข็งของคุณช่างแก้ไขยากจริงๆ   เขาส่ายศีรษะไปมาอย่างระอา

 

ชนิตว์ผุดลุกขึ้นทันใดเมื่อเห็นมันตรินี ธมนันท์ เดินหน้าบูดบึ้งเข้ามาในห้องรับรองซึ่งหล่อนนั่งรออยู่อย่างกระวนกระวายใจ

เธอไม่เป็นไรนะ ตรี

มันตรินีจ้องเพื่อนรักเขม็ง  น้ำเสียงห้วนขึ้นเมื่อถามว่า  เธอใช้เหรียญสองหน้ามาให้ฉันทายใช่ไหม  นิตว์ 

ชนิตว์อึกอัก  ก่อนจะตอบอ้อมแอ้มว่า  ใช่  ฉันเสียใจที่ทำให้เธอเดือดร้อน

เหลือเชื่อจริงๆ ! “  หล่อนครางในลำคอ  พลางทรุดนั่งบนเก้าอี้ว่าง  ขณะที่ชายหนุ่มในสูทสีดำทั้งสองยืนมองห่างออกไป

ฉันขอโทษนะ  ตรี

มันตรินีนิ่งเงียบ  ชนิตว์พูดออดอ้อนว่า  ฉันไม่ควรทำกับเธอแบบนั้น  ต่อไปรับรองว่าไม่ทำนะ  ตรีจ๋า

ฉันไม่เชื่อแล้ว ! “

ตรี ! “  ชนิตว์มีท่าทางตกใจ

คราวหน้าเธอยังหลอกฉันอีก  เราเลิกคบกันเลย  นิตว์   มันตรินีบอกเสียงเด็ดเดี่ยว

นักข่าวสาวยิ้มกว้าง  ตกลงจ๊ะ

กลับกันได้แล้ว

ชนิตว์มีท่าทางลังเล  พลางมองหนุ่มใหญ่สองคนอย่างหวาดระแวง  พวกนี้จะปล่อยเรารึ  โดยเฉพาะเจ้านายของเขายังไม่สั่งเลยนะ  ตรี

ประตูเปิดออกชายหนุ่มร่างสูง  ใบหน้าเข้มเดินเข้ามาบอกเสียงจริงจังว่า  ผมขอเลี้ยงอาหารสักมื้อสำหรับความร่วมมือที่ดีของพวกคุณ  คงไม่รังเกียจนะครับ

ชนิตว์ทำท่าจะตอบ  แต่มันตรินีเอ่ยขัดขึ้นว่า  เรากินไม่ลงหรอก  ขอกลับบ้านดีกว่าค่ะ

ผมจะให้คนไปส่งนะ   ปรานต์บอก  ท่าทางเป็นมิตร

ไม่จำเป็น  เราขึ้นรถเมล์กลับบ้านได้ค่ะ   มันตรินีพูดเน้นเสียงตอนท้าย  แล้วลากเพื่อนรักให้ออกไปจากห้องนั้นทันที  ชนิตว์มองชายหนุ่มเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง  แม้จะพบกันครั้งแรกด้วยสาเหตุที่ไม่ดีนัก  แต่หล่อนรู้สึกประทับใจในความงามสง่าของปรานต์ อัครชัย  เสียแล้ว

 

**********โปรดติดตามตอนต่อไป**********

สงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s