ใต้เงาบาป 4.1

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 
4.1
 

วันหนึ่งปรานต์ อัครชัย นัดพบกับเพื่อนสนิทที่ห้องอาหารญี่ปุ่นแห่งเหนึ่งชายหนุ่มวัยสามสิบห้าปี  ร่างสันทัด  ผิวคล้ำ  ใบหน้ากลมเล็ก  เดินลากขาซ้ายซึ่งมีความผิดปกติเข้าไปในห้องรับรองที่สั่งจองไว้เป็นพิเศษ  เมื่อเปิดประตูเข้าไปจึงพบปรานต์นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

ขอโทษที่มาช้าไปหน่อย   ผู้เข้ามาใหม่บอก  หลังจากนั่งเป็นที่เรียบร้อย

ปรานต์ยิ้ม  ท่าทางผ่อนคลายกว่าปกติ  นายมีงานยุ่งนักรึ ! “

มัวยุ่งกับเครื่องคอมพ์ของคุณตรีน่ะสิ

ปรานต์นิ่งไป  ขณะที่สังสิตเอ่ยต่อไปว่า  หากไม่รีบซ่อมให้เสร็จ  เธอจะหงุดหงิดมาก  ทำให้คนในบ้านเดือดร้อนไปทั่ว

ติดคอมพ์สินะ ! “

ใช่แล้ว   สังสิตส่ายศีรษะเล็กน้อย  ก่อนจะถามอีกฝ่ายว่า  มีธุระอะไรจึงนัดพบด่วนมากแบบนี้  ปรานต์

คุณตรีเป็นพวกแฮกเกอร์ (โจรขโมยข้อมูลทางคอมพิวเตอร์) หรือเปล่า ? “ 

สังสิตสำลักน้ำที่กำลังดื่มทันที     แฮกเกอร์รึ ? 

ใช่ ! “

บ้าน่ะสิ ! “  สังสิตมองอีกฝ่ายอย่างสงสัย   คุณตรีมีงานดี  ทำไมต้องไปทำแบบนั้น

ฉันจึงถามนายไงล่ะ

สังสิตขมวดคิ้วเล็กน้อย  นายไปได้ข่าวอะไรมา ปรานต์

เมื่อหลายวันก่อนมีคนแอบเข้าไปขโมยข้อมูลบางส่วนของบริษัทซึ่งสำคัญมาก  ฉันให้คนไปสืบจึงได้ข่าวมาอย่างหนึ่ง

ข่าวอะไร ? “  สังสิตถามรัว

มีนักข่าวคนหนึ่งเขียนบทความโดยใช้ข้อมูลของเรา  แต่ผมซื้อบทความชิ้นนั้นไว้ก่อน  จึงยังไม่ตีพิมพ์  คุณรู้ไหมว่าคนเขียนเป็นใคร

สังสิตส่ายหน้า  ขณะที่ปรานต์บอกว่า  ชนิตว์  เพื่อนสนิทของคุณตรี ! “

นี่ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นฝีมือของคุณตรีนะ

ระบบป้องกันข้อมูลของบริษัทจัดได้ว่าอยู่ในขั้นดี  นักข่าวคนนั้นไม่มีทางเจาะเข้าไปได้แน่  นอกจากอาศัยคนที่รู้เรื่องคอมพ์ชนิดชั้นเลิศเชียวล่ะ  สิต

แต่…….. “

ปรานต์โบกมือห้ามอีกฝ่ายเสียก่อน  พลางกล่าวว่า  เท่าที่ตรวจสอบมาชนิตว์ไม่มีเพื่อนคนไหนที่มีความสามารถขนาดนั้นได้หรอก

ชัชอาจเป็นคนทำก็ได้  เพราะเขาค่อนข้างเห็นแก่เงิน

ชื่อเพื่อนชายของมันตรินีทำให้หัวใจของปรานต์กระตุกวาบทันใด  เขายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเพื่อปิดบังความรู้สึกบางอย่างมิให้เพื่อนสังเกตเห็นได้

เขาไม่เก่งพอหรอก  สิต

ผมไม่อยากเชื่อว่าคุณตรีจะกล้าทำแบบนั้น  โดยเฉพาะกับบริษัทของปู่

ปรานต์ยิ้มนิดๆ   เธอไม่รู้น่ะสิ  จึงยอมทำแบบนั้น

ปกติเธอไม่สนใจเรื่องของบ้านนั้นเลย   สังสิตตั้งข้อสังเกต   ต้องมีคนบังคับให้ทำแน่

คนที่จะเฉลยปัญหาได้คือนักข่าวคนนั้น ! “

นายจะทำอย่างไรกับสองคนนั้น    สังสิตถามอีกฝ่ายด้วยความอยากรู้

ปรานต์ตอบเสียงเข้มว่า  เรียกมาคุยก่อน ! “

ทั้งสองคนรึ ! “

ใช่ ! “  ปรานต์พยักหน้ายืนยัน  ขณะรินเหล้าสาเกให้เพื่อนเก่า  ดื่มหน่อยสิ  นี่เป็นเหล้าสาเกชั้นดีเชียวนะ

สังสิตดื่มรวดเดียว  โดยมีปรานต์มองยิ้มๆ  เขาต้องค่อยๆจิบ  จะได้ลิ้มรสชาติของมัน  นายนี่เหลือเกิน  สิต

เจ้าของใบหน้ากลมยิ้มแหย  ลืมไป  คิดว่าเป็นเหล้าธรรมดา

ช่วงนี้คุณตรีเป็นยังไงบ้างล่ะ? “

สังสิตถอนใจยาว  เมื่อกล่าวว่า  ตอนนี้เธอกำลังสนใจตามเรื่องนักเรียนติดยาบ้าในโรงเรียน  ยังเผลอพูดว่าจะหาคนค้าให้ได้  ผมห้ามก็ไม่ฟังเสียด้วย

ไฟแรงสินะ! “  ปรานต์หัวเราะในลำคอ  ดวงตามีแววครุ่นคิด

เธอหวังดีต่อนักเรียน  แต่มันก็มีอันตราย

แล้วนายทำอะไรบ้างล่ะ  ในฐานะอาจารย์ฝ่ายปกครอง

ผมกำลังสืบหาพวกนักเรียนค้ายาอยู่  จึงไม่อยากให้คุณตรีเข้ามายุ่ง

บอกเธอไปสิ ! “  ปรานต์พูดเสนอ

สังสิตส่ายหน้าทันที   คุณตรีดื้อขนาดไหน  นายก็รู้

ซาบซื้งเชียวล่ะ   เจ้าของใบหน้าเรียวยาวหัวเราะหึในลำคอ

สังสิตมีท่าทางหนักใจ  ขณะที่ปรานต์บอกว่า   นายต้องดูแลเธอให้ดีนะ  หากมีปัญหาก็บอกฉันทันที

ได้เลย ! 

ฉันจะไปเล่าเรื่องนี้ให้ลุงพศฟัง  บางทีอาจมีทางช่วยอีกแรง   ปรานต์กล่าวขึ้น  ดวงตาฉายแววกังวลบ้าง   การยุ่งกับพวกค้ายาไม่ใช่เรื่องเล็กเลย

สังสิตเห็นด้วยอย่างยิ่ง  ปรานต์รินเหล้าสาเกให้เพื่อน  พลางเอ่ยว่า  เรื่องของคุณตรีทำให้นายลำบากใจมาหลายปี  ลุงพศฝากขอบคุณนายด้วยนะ

ผมสมควรตอบแทนบุญคุณอยู่แล้ว ! 

ปรานต์มองเพื่อนเก่าอย่างพินิจ  นายยังไม่ลืมอีกหรือ ? 

หากไม่ได้ความช่วยเหลือจากลุงพศ  ผมก็ไม่มีชีวิตใหม่แบบนี้หรอก  ปรานต์

ปรานต์นิ่งฟัง  สีหน้าเรียบเฉย  ขณะที่สังสิตพูดต่อไปว่า  ขาซ้ายของผมต้องพิการเพราะพวกทหารพม่าทำร้าย  หากไม่ใช่นายรีบพาไปโรงพยาบาล  คงต้องตัดขาไปแล้ว  นายกับลุงพศให้โอกาสใหม่แก่ผม  เรื่องของคุณตรีถือว่าเล็กน้อย

โลกนี้หาคนดีอย่างนายยากแล้วนะ  สิต

สังสิตยิ้มเล็กน้อย  ผมยังเชื่อว่ามีคนดีอยู่มาก  เพียงแต่นายยังไม่พบในสังคมที่ทำงานอยู่ล่ะมัง

อาจเป็นได้ ! “

ทั้งสองนั่งคุยกันพักใหญ่  สังสิตจึงขอกลับบ้าน  แล้วเอ่ยทิ้งท้ายว่า  คุณตรีมีเพื่อนไม่มาก  คุณชนิตว์เป็นหนึ่งในนั้น  หากทำรุนแรง  เธออาจเกลียดนายตลอดไปก็ได้  หลีกเลี่ยงได้ก็ควรทำนะ  ปรานต์

ฉันจะจำคำเตือนของนายไว้ ! “

ปรานต์มองเพื่อนเก่าด้วยแววตาสงบนิ่ง  ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าหากเกิดอะไรกับชนิตว์โดยฝีมือของเขา  มันตรินีจะมีปฏิกริยาเช่นไรกับเขา  ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดเช่นกัน  แต่จะหลีกเลี่ยงได้แค่ไหนนะ  ชายหนุ่มได้แต่รู้สึกกังวลอยู่ลึกๆ

 

ปรานต์รายงานผลการติดตามหาคนขโมยข้อมูลของบริษัทให้สรพศ พิตรพิบูล  ชายสูงวัยรู้สึกตกใจแกมภูมใจลึกๆกับความรอบรู้ของมันตรินีหลานสาวคนเดียวที่ทำตัวห่างเหินกับครอบครัวของเขา  เขาออกปากอนุญาตให้ชายหนุ่มจัดการตามที่เห็นสมควรได้  ดังนั้นปรานต์จึงให้ลูกน้องไปเชิญชนิตว์กับมันตรินีมาพบที่ห้องอาหารแห่งหนึ่งในโรงแรมดังย่านสุขุมวิทในวันต่อมา

 

ตอนใกล้เที่ยงระหว่างที่มันตรินีกำลังนั่งอ่านข้อมูลจากแผ่นดิสต์ที่ทำสำเนาไว้ตอนที่ช่วยทำงานให้กับชนิตว์  มีเด็กรับใช้นำนามบัตรของคนๆหนึ่งมายื่นให้  หล่อนอ่านข้อความหลังนามบัตร  คิ้วโค้งงามขมวดเล็กน้อย  จากนั้นจึงรีบนำแผ่นดิสต์สีดำเก็บใส่ลิ้นชักส่วนตัวพร้อมล็อคกุญแจ  แล้วเดินออกไปจากห้องทำงาน

เขานัดพบที่ไหนคะ? “  มันตรินีถามทันที  เมื่อออกมาพบกับชายร่างสูงในชุดสูทสีดำซึ่งนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก

ชายแปลกหน้าเอ่ยชื่อสถานที่  พลางผายมือไปที่ประตู   เจ้านายให้ผมรับคุณไปส่งที่นั่นด้วยครับ

ฉันไปเองได้ ! “

ผมไม่อยากโดนตำหนินะครับ   ชายคนนั้นบอกเสียงเรียบ

มันตรินีมองขัดใจ  แต่ก็ยอมเดินไปขึ้นรถของเขาโดยดี  เพราะอยากรู้ว่าคนๆนั้น  ต้องการพบหล่อนด้วยเรื่องอะไร  หล่อนสังหรณ์ใจว่าอาจเกี่ยวข้องกับข้อมูลในแผ่นดิสต์ซึ่งหล่อนเพิ่งอ่านผ่านตาเมื่อครู่นี้

 

ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเดินนำหญิงสาวเข้าไปในห้องอาหารจีนของโรงแรมดังแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท  ทั้งสองเข้าไปนั่งรอในห้องรับรองที่จองไว้ก่อน  สักครู่ประตูห้องก็เปิดออกหญิงสาวร่างสูงเพรียว  ใบหน้ารูปไข่  แต่งกายด้วยเสื้อผ้าชุดยีนส์สีฟ้าเข้มเดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มในชุดสีเข้มอีกคน

ชนิตว์ ! “  มันตรินีพึมพำด้วยความฉงน

นักข่าวสาวสวยยิ้มเจื่อน  เมื่อเห็นเพื่อนรักนั่งรออยู่ในห้องรับรองนั้น  หล่อนกระซิบว่า

เรากำลังเดือดร้อนแล้ว  ตรี

เดือดร้อนรึ !    เจ้าของร่างเล็กทวนคำอย่างไม่เข้าใจนัก

คือว่า…….. “  ชนิตว์ทำท่าจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น

ชายหนุ่มที่ติดตามนักข่าวสาวเอ่ยขัดว่า   เจ้านายขอเชิญคุณตรีไปพบครับ

ระวังตัวด้วยนะ  ตรี

มันตรินีเผยอยิ้มเล็กน้อย  แววตาไม่หวาดหวั่น  เพราะหล่อนทราบดีว่าจะไม่มีสิ่งร้ายเกิดกับหล่อนแน่นอน  ตราบที่เขาคนนั้นอยู่ที่นี่ด้วย

 

************ โปรดติดตามตอน 4.2 *******************

สงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s