ใต้เงาบาป 3

เฉพาะอ่านออนไลน์
ใต้เงาบาป
บทประพันธ์ของ "ช่อมณี"
 

3.

 

ขัมน์รู้สึกผิดหวังเมื่อเห็นปาลิตาพยักหน้ายอมรับว่าทราบเรื่องการลักลอบขนเงินดอลลาร์ของวัฒน์ดี  อีกทั้งหล่อนยังขอรับโทษทัณฑ์ร่วมกับผู้ชายคนนั้นอีก

ทำไมลูกไม่ห้ามปรามวัฒน์ ? 

ปาลิตาเงียบไป  ด้วยไม่อาจหาคำตอบที่ดีได้  ขัมน์มองวัฒน์กับปาลิตาอย่างผิดหวัง  ท่าทางอ่อนใจ

วัฒน์ออกไปก่อน  ฉันจะคุยกับลิตา

วัฒน์จำใจเดินออกไป  ห้องนั้นจึงเหลือเพียงสองพ่อลูกเท่านั้น  ปาลิตาทรุดนั่งบนเก้าอี้ว่างหน้าโต๊ะทำงานของบิดา

เมื่อลูกรู้ว่าเขาทำงานผิดกฎหมาย  ก็ควรห้ามปรามสิ  ลิตา

ฉันมาทราบทีหลังค่ะ  พ่อ

ขัมน์ถอนใจยาว  หากพ่อลงโทษวัฒน์  ลูกก็ไม่น่ายุ่งกับเรื่องนี้นะ 

เขากำลังสร้างตัว  หากทำผิดไปบ้าง  พ่อก็ควรให้อภัยสิคะ   ปาลิตาพูดเข้าข้างคนรัก

ความรักทำให้ลูกเห็นสีดำเป็นสีชมพูนะ  ลิตา

ผู้เป็นลูกสาวเชิดหน้าขึ้น  นั่นเป็นเรื่องของฉัน ! “

ถ้าเขาถูกจับได้  จะทำให้พวกเราเสื่อมเสียไปด้วย

พ่อพูดปรามไปแล้วนี่นา   ปาลิตาบอกเสียงอ่อนลง   ต่อไปเขาคงไม่กล้าทำอีก

มีลูกคอยสนับสนุนแบบนี้  วัฒน์ไม่มีวันรู้สำนึกได้หรอก   ขัมน์บอกอย่างขัดเคืองใจ

ปาลิตานั่งนิ่ง  ขณะที่ผู้เป็นบิดาถอนใจเฮือกใหญ่  หากวัฒน์ยังมุ่งมั่นหาเงินแบบผิดกฎหมายอยู่  ลูกจะไม่มีความสุขเลย  ต้องนั่งหวั่นไหวว่าทางการจะจับเขาเมื่อใด  เคยคิดเรื่องนี้บ้างไหม

พ่อก็เคยทำมาก่อน ! “  ปาลิตาพูดเถียง    ตอนนี้พ่อเป็นมหาเศรษฐีของไทยคนหนึ่ง  ไม่เห็นมีอะไรเลย

ขัมน์สะอึกไปครู่หนึ่งกับคำพูดของลูกสาว  เขากล่าวเสียงต่ำว่า  พ่อเป็นจำนวนน้อยที่รอดพ้นเงื้อมมือกฎหมายมาได้  เพื่อนของพ่อมากมายต้องติดคุกหรือหนีไปจากสังคมนี้  ถ้าพ่อไม่เปลี่ยนตัวเอง  ลูกจะยืนอยู่ในสังคมได้รึ  คิดสิ  ลิตา

ปาลิตาผุดลุกขึ้น  พลางเอ่ยเน้นเสียงว่า  ฉันรู้ดีว่าต้องทำอะไร  พ่อไม่ต้องเสียเวลามาสั่งสอนหรอกค่ะ

ผู้เป็นลูกสาวก้าวเท้าออกไปจากห้องนั้น  ขัมน์มองอย่างอ่อนใจและผิดหวังอย่างแรง  เมื่อรับรู้ว่าปาลิตาหลงรักวัฒน์ลูกน้องคนสนิทของเขาอย่างไม่อาจแยกความดีความเลวได้เลย  ทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงอนาคตของลูกสาวเหลือเกิน  เขาเฝ้าครุ่นคิดหาวิธีช่วยเหลือจนกระทั่งรู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น  วัฒน์ถือแฟ้มใหญ่เข้ามาในห้องนั้น  ขณะที่ขัมน์นั่งนิ่งนัยน์ตาเลื่อนลอย

ท่านครับ ! “  วัฒน์เรียก  เมื่อเห็นเจ้าของห้องนิ่งเงียบอยู่ 

ขัมน์มองผู้เข้ามาใหม่เขม็ง  มีอะไร ? “

มีเอกสารให้เซ็นครับ

เอกสารรึ ! “  เจ้าของห้องทวนคำ  พลางกุมขมับแน่น

วัฒน์มองอย่างสังเกต  ขัมน์มีอาการผิดปกติไปจากเมื่อครู่นี้มาก

ท่านต้องรีบเซ็นชื่อ  เพราะเป็นงานด่วนครับ

งานด่วนรึ !”

ขัมน์เบือนหน้าไปมองที่หน้าต่างอย่างเหม่อลอย  ขณะที่วัฒน์สอดกระดาษแผ่นหนึ่งเข้าไปในแฟ้มอย่างเร็ว

กรุณาเซ็นด้วยครับ   วัฒน์ยื่นปากกาให้อีกฝ่าย

เจ้าของห้องรับปากกามาถือไว้ด้วยท่าทางงุนงง  ส่วนวัฒน์รีบเปิดแฟ้มแล้วชี้มือไปยังช่องว่างในเอกสารแต่ละฉบับ  พลางพูดเร่งเร้าให้เซ็นชื่อ  ขัมน์ลงลายมือไปทีละฉบับจนเสร็จสิ้นตามคำพูดชี้แนะของวัฒน์

วัฒน์ยิ้มพอใจ  จึงกล่าวว่า  ผมขอกลับไปทำงานก่อนนะครับ

ขัมน์มองตามร่างของหนุ่มใหญ่ผิวคล้ำอย่างใช้ความคิดหนัก  ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันนะ  ทำไมเขาจึงนึกชื่อไม่ออกเลย………..

 

เมื่อวัฒน์เดินเข้าไปในห้องทำงานของเขา  พลางเปล่งเสียงหัวเราะลั่นยามมองกระดาษเปล่าแผ่นหนึ่งซึ่งมีลายมือชื่อของขัมน์ อัครชัย  อยู่

ไอ้แก่เอ๋ย…….. “  เขาพึมพำด้วยความย่ามใจ  ต่อไปแกจะกล้าข่มขู่ฉันได้หรือ

กระดาษแผ่นนี้จะเปลี่ยนฐานะของฉัน  ไม่ต้องเป็นลูกน้องของไอ้แก่อีก   วัฒน์กล่าวเสียงเข้ม  พลางสอดกระดาษแผ่นนั้นไว้ในลิ้นชักส่วนตัว  แล้วใส่กุญแจอย่างแน่นหนา

 

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่  ใบหน้าเรียวยาว  ผมตัดสั้นเกรียนเดินถือแฟ้มใหญ่เข้าไปในห้องทำงานของประธานกลุ่มพิตรพิบูล  จึงเห็นพ่อค้าหลายคนซึ่งเป็นเพื่อนเก่าของประธานสูงวัยเดินสวนออกมาด้วยสีหน้าไม่ดีนัก  เมื่อเขาเข้าไปในห้องนั้นจึงถามประธานสรพศว่า

พวกเขามีธุระอะไรหรือครับ

สรพศส่ายศีรษะอย่างเบื่อหน่าย  ยามบอกว่า  วันนี้พวกนั้นมากันครบทีม  เพื่อขอความช่วยเหลือจากฉัน

ความช่วยเหลือ ? “

ใช่   ชายวัย 72 ปีพยักหน้ายืนยัน  พลางชี้มือไปยังเก้าอี้ว่าง  นั่งสิ ! “

ปรานต์วางแฟ้มสีดำบนโต๊ะทำงาน  ผมนำเอกสารที่จะใช้ประชุมสำหรับวันพรุ่งนี้มาให้ลุงศึกษาก่อนครับ

เอาไว้ก่อนนะ   สรพศผลักแฟ้มนั้นไปด้านข้าง  สีหน้าหนักใจยามกล่าวว่า

ลุงมีเรื่องปรึกษาด้วย  ปรานต์

ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย  ประธานอาวุโสเอ่ยถามว่า  บริษัทในเครือของเรามีเงินทุนพอจะปล่อยกู้ได้อีกไหม ? “

ลุงต้องการให้ใครกู้ยืมล่ะครับ ? “

ธนาคารไม่ยอมปล่อยสินเชื่อให้กับกิจการของเพื่อนลุง  ทำให้ไม่มีเงินพอจะจ่ายค่าที่ดินซึ่งถูกรีดไถ  พวกเขาขอร้องให้ลุงช่วยเหลือ

ใครรีดไถพวกเขาครับ ? “

เลขาของเจ้ากระทรวงฯพูดแกมขอร้องให้เจ้าของกิจการโรงงานซื้อที่ดินน..3  ซึ่งคนของร...ถือครองไว้  เขาบอกตัวเลขให้เสร็จสรรพเลย

เท่าไรครับ ? “

บางคนก็โดนเรียกห้าแสนบาท  บางคนก็เรียกสิบล้าน  แล้วแต่ขนาดของโรงงาน   สรพศบอกเสียงแข็ง  ยังขู่อีกนะว่าถ้าไม่จ่ายเงิน  จะเล่นงานเอาผิดกับโรงงานของพวกเขา  ดังนั้นจึงต้องมาปรึกษากับลุง

ปรานต์มีสีหน้าครุ่นคิด  ขณะที่ประธานสูงวัยกล่าวต่อไปว่า  เธอก็รู้นี่นาว่าโรงงานแทบทุกโรงต่างมีเรื่องที่ไม่ถูกกฎหมายแฝงบ้าง  มากน้อยต่างกัน  เพราะก..ของเราไม่มีการพัฒนาให้ทันสมัย  จึงเป็นช่องว่างให้เจ้าหน้าที่มารีดไถเสมอ  คราวนี้เจ้ากระทรวงฯลงมาเล่นลูกเอง  พ่อค้าอย่างเราคงหลีกเลี่ยงยากหน่อย

ที่ดินเป็นอย่างไรครับ ? “

พวกเขาไปสืบได้ความว่า  ..ในกลุ่มของเจ้ากระทรวงฯกว้านซื้อที่ดินจากชาวบ้านที่จับจองในจังหวัดของตัวเองราคาไร่ละประมาณห้าหมื่นบาท  แต่มาเสนอขายให้เราเป็นหลักล้าน  กำไรตุงกระเป๋าเชียวล่ะ

พวกกินชาติ  กินแผ่นดิน ! “

ลุงอยากช่วยพวกเขาที่กำลังเดือดร้อน  ถึงอย่างไรก็เป็นเพื่อนเก่าเคยเกื้อหนุนกันมา

ดวงตาสีเข้มของปรานต์มีแววครุ่นคิดหนัก  ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า  ผมขอศึกษาวิธีการช่วยเหลือก่อน  บางคนอาจไม่ต้องให้เงินสดก็ได้  เพราะพวกเขาต่างมีเครดิตดี  เราช่วยเจรจากับธนาคารก็เป็นการช่วยเหลือได้เช่นกัน

เงินสดในมือของเรามีไม่มากสินะ  ปรานต์ 

ชายหนุ่มพยักหน้ายอมรับ  ค่าเงินบาทที่ลอยตัวทำให้สองบริษัทของเราได้รับผลกระทบมากพอควร

สภาพของพิบูลแลนด์ฉันเข้าใจดี  แต่ในพี อาร์ อินเวสเมนต์ไม่น่ากระทบ  เพราะฉันบอกข่าวเรื่องปล่อยเงินบาทลอยตัวล่วงหน้าแล้ว  สิดาก็ไปทำประกันความเสี่ยงแล้วนี่นา

ปรานต์มีท่าทางอึดอัดใจ  ยามเอ่ยว่า  การตัดสินใจในเรื่องลงทุนของเธอมีปัญหาเล็กน้อยครับ

เล่ามาสิ ! “  สรพศมีสีหน้าเคร่งขรึมทันที

ชายหนุ่มจึงเล่าปัญหาต่างๆให้ประธานอาวุโสอย่างละเอียด  คิ้วเข้มของสรพศขมวดเข้าหากันทันที

สิดากล้าเอาเงินทุนไปเล่นในตลาดซื้อขายเงินตราล่วงหน้าเชียวรึ ! “

ปรานต์ได้แต่นิ่งเงียบ  ขณะที่สรพศมีท่าทางไม่พอใจอย่างยิ่ง  มันเล่นขาดทุน  ยังไม่ยอมบอกฉันอีก  คิดจะปิดไปถึงเมื่อไหร่

ลุงโมโหไปก็ไม่เกิดประโยชน์  เพราะเดือนหน้าคุณสิดาต้องหาเงินไปจ่ายให้โบรกเกอร์  ผมคิดว่าเราต้องช่วยเรื่องนี้นะครับ

มันก่อปัญหาก็ต้องแก้เองสิ ! “

หากเราปล่อยให้เธอแก้เอง  จะทำให้ชื่อเสียงของเราแย่นะครับ   เขาพยายามพูดอย่างเต็มที่  เงินที่คุณสิดานำไปใช้ก็เป็นของลูกค้า  เราจึงต้องช่วยครับ

ฉันคิดว่าเสียเงินซื้อข่าวลับนี้แล้ว  จะได้กำไร……… “  สรพศมีท่าทางฮึดฮัด  นี่กลับกลายเป็นขาดทุน  เพราะฝีมือของลูกสาวรึนี่  บ้าที่สุด !”

ปรานต์มองอย่างสงบนิ่ง  ตัวเลขอยู่ในแฟ้มแล้วนะครับ

เธอจะให้ฉันจัดการอย่างไร  ก็บอกมา

             บางทีอาจต้องโอนเงินจากบริษัทในฮ่องกงรวมกับเงินในธนาคารของลุงที่นั่นมาช่วยครับ

มากขนาดนั้นเชียว ! “  สรพศแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

เราต้องช่วยเงินให้คุณสิดาไม่น้อยกว่าห้าสิบล้านบาทครับ

ห้าสิบล้านบาท ! “ ประธานอาวุโสอ้าปากค้าง  หัวใจเต้นรัว

ชายหนุ่มพยักหน้ายืนยันตัวเลขนั้น  พลางเอ่ยเสียงเบาว่า   การลงทุนย่อมผิดพลาดกันได้  ลุงไม่น่าจะตำหนิคุณสิดานะครับ

เธอกำลังแก้ตัวแทนมัน !”  น้ำเสียงของสรพศกร้าวขึ้น  ฉันรู้จักลูกคนนี้ดี  มันใช้อารมณ์ตัดสินปัญหาจึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น  แถมยังไม่ยอมรับฟังคำเตือนของคนอื่นด้วย

สรพศถอนใจหนักขึ้น  หากไม่ได้เธอมาช่วยดูแลอีกที  มันคงผลาญเงินของบริษัทไปหมด  ฉันก็ยังไม่รู้เรื่องเลย

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอันเป็นการขัดจังหวะการสนทนาของทั้งสอง  สาวใหญ่วัยสี่สิบปีซึ่งมีร่างสูง  ผอม ผิวขาวเนียน  แต่งกายทันสมัยเฉียบ  ใบหน้าตกแต่งเข้ม  ก้าวเท้าเข้ามาอย่างเร็ว  ท่าทางร้อนรน

พ่อมีเรื่องจะคุยด้วยพอดี  สิดา

สิดาพรหันไปมองชายหนุ่ม  ปรานต์จึงเอ่ยว่า  ผมนำเรื่องนั้นปรึกษากับท่านแล้วครับ

สรพศทำท่าจะพูดบางอย่าง  แต่ผู้เป็นลูกสาวกล่าวขัดเสียงเข้มว่า  พ่อจะด่าว่าฉันก็เก็บไว้ก่อน  เพราะฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกพ่อค่ะ

มีเรื่องอะไรจะสำคัญเท่ากับเงินห้าสิบล้านที่พ่อต้องช่วยใช้หนี้ให้ลูกล่ะ   สรพศบอกประชดด้วยใจนึกเสียดายเงินก้อนใหญ่ดังกล่าว

สิดาพรวางแฟ้มสีเขียวลงบนโต๊ะของบิดา  มีคนล้วงข้อมูลของบริษัทไปค่ะ

อะไรนะ ? “  สรพศร้องถามด้วยความตื่นตระหนก

ปราน์นิ่งฟัง  ขณะที่สิดาพรกล่าวต่อไปว่า  เจ้าหน้าที่เก็บข้อมูลเพิ่งรายงานว่าเมื่อคืนนี้มีคนลอบขโมยข้อมูลการลงทุนของบริษัทยาคุและส่วนของเราไปค่ะ

มันเป็นใคร ? “

ฉันกำลังให้คนตรวจสอบโดยเร็วค่ะ   สิดาพรมีสีหน้าหนักใจ  หากข้อมูลนี้ถูกเผยแพร่  บริษัทของเราต้องเดือดร้อนมาก  โดยเฉพาะเรื่องความเชื่อถือ

หมายความว่าอย่างไร ? 

ปรานต์เป็นผู้ตอบว่า  บริษัทยาคุมีเบื้องหลังซับซ้อนในญี่ปุ่นและใช้บริการฟอกเงินกับเรามานาน  หากคนที่ได้ข้อมูลนำไปล้วงลึกแล้วเผยแพร่ออกไป  คุณลุงจะเสียชื่อเสียงได้ครับ

ฉันเข้าใจเรื่องบริษัทยาคุดี  แล้วเกี่ยวกับข้อมูลส่วนของเรายังไง

สิดาพรหรุบตาต่ำ  ขณะบอกเสียงอ่อนลงว่า  หากเขาพบว่ามีตัวเลขขาดทุนจากการลงทุนของบริษัทที่ผิดพลาด  อาจทำให้ลูกค้าตกใจแล้วถอนเงินลงทุนไป  เราจะขาดสภาพคล่องทางการเงินทันที  อีกทั้งช่วงนี้ธนาคารก็ไม่ยอมปล่อยสินเชื่อให้ใครง่ายๆ  ถ้าเขาทราบเรื่องนี้จะต้องเรียกหนี้คืนแน่ค่ะ

ฉันต้องมาช่วยกลบของเสียของลูกด้วยหรือนี่ ! “  สรพศมีท่าทางกลุ้มใจ

สิดาพรเชิดหน้าขึ้น  ยามเอ่ยว่า  เราอยู่ในเรือลำเดียวกันนะคะ  พ่อ

เรือที่ลูกช่วยเจาะรูให้รึ ! “

สาวใหญ่มองค้อนขวับ  พลางตัดใจสงบปากคำไว้  เพราะตอนนี้หล่อนต้องการความช่วยเหลือจากบิดาที่สุด

เธอช่วยติดตามเรื่องให้ทีนะ  ปรานต์   สรพศพูดกับชายหนุ่มด้วยเสียงจริงจัง

จัดการกลบให้เรียบร้อยล่ะ

ปรานต์พยักหน้ารับคำ  ผมจะรีบทำโดยเร็วครับ

ฝากด้วยนะ    สรพศกล่าวตอนท้าย  พลางโบกมือให้ทั้งสองออกไปได้ จากนั้นเขาก็นั่งหลับตา  หัวใจห่อเหี่ยวกับปัญหาที่ประดังเข้ามากะทันหัน

 

สิดาพรกับปรานต์เดินออกมาจากห้องประธานกลุ่มพิตรพิบูลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม  สาวใหญ่สะกิดชายหนุ่มไว้ก่อนที่เขาจะเดินแยกตัวไป

ขอบคุณที่ช่วยพูดกับพ่อให้ฉันค่ะ

ปรานต์ยิ้มที่มุมปาก  เราต่างก็ทำเพื่อบริษัท  ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอกครับ

หากคุณไม่ช่วยพูด  พ่อคงด่าฉันมากกว่านี้แล้ว   หล่อนมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเป็นประกายซึ้งใจ

การทำงานย่อมผิดพลาดได้  ครั้งต่อไปคุณควรระวังให้มาก

สิดาพรยิ้มรับ  ฉันจะระวังค่ะ

ชายหนุ่มทำท่าจะปลีกตัวไป  แต่สาวใหญ่กล่าวชวนว่า  ฉันขอเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทนสักมื้อนะคะ  ปรานต์

ผมต้องขอผลัดไปก่อน   เขาตอบเสียงสุภาพ  สีหน้าจริงจัง  ผมอยากจัดการเรื่องการขโมยข้อมูล  ม่ายงั้นจะไม่สบายใจมาก

สิดาพรมองอย่างเข้าใจ  คุณจะเริ่มที่ไหนคะ? 

ผมจะไปคุยกับเจ้าหน้าที่เก็บข้อมูลของเรา  แล้วค่อยคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป

สิดาพรมองตามร่างสูงล่ำสันของปรานต์ อัครชัยด้วยความเสียดายยิ่ง  หล่อนชื่นชมกับความงามสง่า  และเฉลียวฉลาดของเขามานาน  แต่เขาดูเงียบเฉย  เย็นชาเหลือเกิน  ทั้งที่หล่อนพยายามบอกความรู้สึกในใจกับเขาหลายครั้ง บางทีเขาอาจรังเกียจความเป็นแม่ม่ายของหล่อนก็ได้  ความคิดนี้ช่างสร้างความเจ็บปวดให้กับสิดาพรยิ่ง  ทั้งยังกลายเป็นความโกรธแค้นที่หล่อนมีให้กับสรพศผู้เป็นบิดาซึ่งลิขิตชีวิตของหล่อนให้อยู่ในสภาพเช่นนี้

 

**********โปรดติดตามตอนต่อไป*********

สงวนสิทธิ์ตามกฎหมาย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s