นิทานใต้เตียง

นิทานใต้เตียง

เขียนโดย  แก้วมณี

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วจอมโจรหนิวเริ่มเบื่อหน่ายชีวิตปล้นฆ่าคนที่ต้องหลบหนีทางการมานานกว่าสิบปี ระหว่างเดินทางกลับไปเยี่ยมครอบครัวที่อยู่ห่างไกลเขาแวะพักที่เมืองอิงคบุรี เขาเห็นชาวบ้านมีน้ำใจต่อกัน รักสงบ เคารพกฎระเบียบของเจ้าเมือง บ้านเมืองสะอาดตา เขายืนมองชาวบ้านจำนวนหนึ่งนั่งฟังคำสอนของเจ้าเมืองซึ่งมีฐานะการเงินดี ฉลาด มีเมตตา และเป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้านอย่างมาก จอมโจรหนิวนึกอยากเปลี่ยนชีวิตโจรไปเป็นเจ้าเมืองในวินาทีนั้น

หลังจากเฝ้าดูวิถีชีวิตของเจ้าเมืองและครอบครัวมาระยะหนึ่งจอมโจรหนิววางแผนครอบครองตำแหน่งเจ้าเมืองโดยเรียกลูกน้องไปรวมตัวกันที่เมืองอิงคบุรีแล้วบุกยึดบ้านและขังสมาชิกครอบครัวเจ้าเมืองไว้ จากนั้นประกาศทั่วเมืองว่าเขาจะเป็นเจ้าเมืองคนใหม่ แล้วเรียกประชุมชาวบ้านที่หน้าบ้าน เขาไม่พอใจสายตาชาวบ้านที่มองด้วยความหวาดกลัวปนระแวง อันผิดจากที่เคยมองอดีตเจ้าเมืองด้วยความศรัทธาสูง เขาแจ้งกฎระเบียบใหม่เพื่อควบคุมชาวบ้าน แล้วต้องการคำรับรองตำแหน่งใหม่และคำยินยอมจากทุกคนว่ายอมรับกฎระเบียบใหม่นี้หรือไม่  โดยให้เวลาสามวันเพื่อกลับมาลงคะแนนที่หน้าบ้านของเขาอีกครั้ง ชาวบ้านคนหนึ่งสงสัยว่าอดีตเจ้าเมืองกับครอบครัวจะเป็นอย่างไรต่อไป จอมโจรหนิวคิดใช้ความห่วงใยของชาวบ้านที่มีต่ออดีตเจ้าเมือง จึงตอบเป็นนัยว่า ชีวิตของอดีตเจ้าเมืองขึ้นอยู่กับการยอมรับตำแหน่งเจ้าเมืองและกฎใหม่ซึ่งชาวบ้านจะเป็นผู้กำหนดในอีกสามวันข้างหน้า นอกจากนั้นจอมโจรยังเรียกศรัทธาด้วยการนำเงินทองและทรัพย์สินของอดีตเจ้าเมืองไปแจกจ่ายแก่ชาวบ้านเพื่อแสดงว่าเขาเป็นคนชอบแบ่งปันและมีเมตตาต่อทุกคนมากกว่าเจ้าเมืองคนเดิม เขาหวังจะได้การรับรองตำแหน่งใหม่เพื่อสนองความปรารถนาและเป็นความภูมิใจส่วนตน ชาวบ้านบางคนจำได้ว่าเจ้าเมืองคนใหม่คือ จอมโจรหนิว ซึ่งทางการหลายเมืองตามล่าจับด้วยคดีปล้นฆ่าเจ้าทรัพย์จึงบอกกล่าวให้ทุกคนรับทราบแล้วแอบประชุมลับกัน

วันต่อมาลูกน้องจอมโจรซึ่งเฝ้าประตูเมืองสังเกตเห็นชาวบ้านหลายครอบครัวทยอยเดินทางออกนอกเมืองตั้งแต่เช้ายันค่ำมืด จึงแจ้งข่าวแก่จอมโจรหนิว หลังจากให้ลูกน้องเดินสำรวจทุกครัวเรือนมันทำให้จอมโจรหนิวโกรธแค้นมากเมื่อพบบ้านร้างเพิ่มขึ้น เขาประกาศปิดเมืองอิงคบุรีและห้ามชาวบ้านติดต่อสื่อสารกันจนกว่าจะถึงวันออกเสียงลงคะแนนรับรองตำแหน่งและกฎใหม่ของเขา ทุกคนต่างเก็บตัวในบ้านด้วยความหวาดกลัว ในที่สุดจอมโจรหนิวซึ่งเฝ้ารอคะแนนเสียงรับรองตนก็สุขใจเมื่อชาวบ้านยกมือลงคะแนนรับรองตำแหน่งและกฎใหม่ของเขาโดยปราศจากเสียงคัดค้านสักคน จอมโจร
หนิวสั่งให้ทุกคนร้องสรรเสริญเขาในที่สาธารณะว่า เจ้าเมืองหนิว วีรบุรุษของเรา ชาวบ้านยอมทำตามคำสั่งทุกประการด้วยความหวาดกลัว เพื่อข่มขู่ชาวบ้านให้เชื่อฟังตลอดไปเจ้าเมืองคนใหม่สั่งประหารชีวิตอดีตเจ้าเมืองและครอบครัวต่อหน้าชาวบ้านแล้วแจกเงินทองเพื่อเป็นของขวัญรับตำแหน่งใหม่ของเขา ชาวบ้านหวั่นเกรงต่อความปลอดภัยในชีวิตของตนและครอบครัวจึงตัดสินใจละทิ้งบ้านแล้วหนีตายออกจากเมืองอิงคบุรีไปทุกทิศทาง ขณะที่เจ้าเมืองหนิวกับลูกน้องนั่งเสพสุขจากทรัพย์สินเงินทองในบ้านของอดีตเจ้าเมืองและความคาดหวังในชีวิตใหม่ที่มีทั้งทรัพย์สินและเกียรติยศ

เช้าวันต่อมาเจ้าเมืองหนิวกับลูกน้องตั้งใจไปพบปะชาวบ้านตามที่อดีตเจ้าเมืองเคยกระทำมาก่อน แต่พวกเขาพบบ้านเมืองที่เงียบสงัด ปราศจากคน เจ้าเมืองคนใหม่สั่งลูกน้องเดินตรวจทุกครัวเรือน แต่ไม่พบคนเลย อันเนื่องจากชาวบ้านแอบหนีออกจากเมืองตลอดทั้งคืนช่วงที่พวกเขาเลี้ยงฉลองตำแหน่งใหม่กัน ต่อมาลูกน้องแจ้งว่าทางการหลายเมืองกำลังล้อมเมืองอิงคบุรีไว้ จอมโจรหนิวรู้ทันทีว่าชาวบ้านต้องให้ข่าวแก่ทางการว่าเขาอยู่ในเมืองนี้แน่ จึงคับแค้นใจมาก ทางการล้อมเมืองได้สามวันกอปรกับลูกน้องจอมโจรตายจากการต่อสู้ตลอดสามวันโดยขาดเสบียงอาหารและน้ำ จอมโจรหนิวจึงถูกทางการจับและลงโทษประหารชีวิตต่อหน้าชาวบ้านเยี่ยงเดียวกับที่เขาเคยฆ่าอดีตเจ้าเมืองผู้บริสุทธิ์อันถือเป็นกรรมสนองกรรม ชาวบ้านทยอยกลับไปใช้ชีวิตสงบในเมืองอิงคบุรีได้อีกครั้ง

นิทานเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่า คำรับรองหรือคำสรรเสริญที่ได้รับจากการบังคับข่มขู่ไม่มีวันยั่งยืน เพราะมิได้มาจากความจริงใจ วีรบุรุษหรือรัฐบุรุษจึงเป็นแค่ลมปากที่บางคนอยากได้ยิน แต่ไม่ประทับในจิตใจของคนเยี่ยงการทำความดีให้ประจักษ์แก่สายตาแล้วคนพูดสรรเสริญต่อกันไป ความเป็นโจรมิอาจชะล้างหรือลบทิ้งได้ด้วยคำรับรองจากคนอื่นกับตำแหน่งทางสังคมที่ยิ่งใหญ่เยี่ยงเดียวกับที่ไม่อาจเปลี่ยนประวัติหรือภูมิหลังของตนตราบใดที่วิถีชีวิตยังวนเวียนกับการฝ่าฝืนกฎหมาย ไม่มีผู้ใดยอมอยู่กับความกลัวตลอดกาล สักวันต้องหาเส้นทางแห่งอิสระภาพได้ด้วยการต่อสู้หรือหนีหายไป เมื่อโจรอยากเป็นนักปกครอง แต่ชาวบ้านเกรงกลัวความเป็นโจร สุดท้ายอาจไม่มีคนให้ปกครองแล้วจะเรียกตนเองว่าเป็นนักปกครองได้อย่างไร การรับรองคนหรือสิ่งของ นอกจากดูพฤติกรรมหรือเบื้องหลังเจตนารมณ์ของเจ้าของแล้ว ยังต้องคำนึงถึงภูมิหลังด้วยว่าเป็นโจรหรือยอมเคารพกฎ ระเบียบ กฎหมาย ที่ใช้บังคับในบ้านเมืองมากเพียงใด ถ้าเขาทำฝ่าฝืนกฎหมายแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้า แล้วจะหวังให้เขารักและเมตตาต่อผู้อยู่ในปกครองได้อย่างไร เขาต้องตรากฎระเบียบเพื่อรักษาอำนาจและควบคุมผู้อยู่ใต้ปกครองไว้อย่างแน่นหนาให้คุ้มค่ากับการลงทุนลงแรงในการต่อสู้เพื่อชัยชนะตราบใดที่เขายังมีลมหายใจเยี่ยงมนุษย์ที่มีกิเลสตัณหาสูง เขาต้องการคำรับรองสถานภาพใหม่ ผลงาน และกฎใหม่จากผู้อยู่ในปกครองเพื่อแสดงความชอบธรรมต่อคนอื่นได้ การเปลี่ยนสถานภาพโจร  รับของโจร และสร้างภาพสง่างามแก่ผู้ชนะจากการทำลายกฎทางสังคม จึงต้องแสดงภาพของหวานน่าอร่อยเพื่อให้คนต้องการรับประทานมันโดยไม่สนใจว่าไส้จะมีรสชาติขมขื่นเพียงใด เมื่อซื้อมันไว้ในครอบครองเท่ากับยอมรับรสชาติของมันโดยปริยาย ส่วนจะกินได้หรือไม่เขาไม่สนใจอีก คนซื้อก็จ่ายเงินไปแล้ว เขาพอใจกับชัยชนะครั้งนี้ คงต้องหาคำตอบกันอย่างเหมาะสมว่าจะทำตามแบบของชาวเมืองอิงคบุรี หรือเลือกรับรองหรือไม่รับรองสถานภาพใหม่หรือผลงานสร้างสรรค์ชิ้นนี้ให้เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาทั้งโลกไปเลย

 

****************************** 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s